Ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Χρήστος Φώλιας κατέθεσε στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση, που τροποποιεί το Νόμο 3190/1955 και προβλέπει την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης των εταιριών περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ). Η τροπολογία ψηφίστηκε από τη Βουλή την Τετάρτη 14 Μαΐου και προβλέπει τη μείωση του χρονικού διαστήματος αλλά και του κόστους που απαιτούνται για να ιδρυθεί μια ΕΠΕ.
Σύμφωνα με την Έκθεση για την Ανταγωνιστικότητα της Παγκόσμιας Τράπεζας, απαιτούνταν 38 εργάσιμες ημέρες για να ιδρυθεί μια εταιρία περιορισμένης ευθύνης στην Ελλάδα. Πλέον, μετά τη νομοθετική αυτή ρύθμιση, θα απαιτούνται μόνο 15 εργάσιμες ημέρες για την ίδρυση μιας ΕΠΕ, δηλαδή, εξοικονομούνται 23 ημέρες. Έτσι, δόθηκε λύση σε ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν μέχρι σήμερα οι ΕΠΕ. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, απαιτείται η δημοσίευση του καταστατικού των ΕΠΕ στο τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιριών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβέρνησης.
Συχνά, όμως, η ημερομηνία της πραγματικής κυκλοφορίας των Φύλλων της Εφημερίδας της Κυβέρνησης είναι μεταγενέστερη της αναγραφόμενης, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η λειτουργία της εταιρίας κατά την έναρξή της. Για το σκοπό αυτό, η νέα ρύθμιση προβλέπει ότι, για να μπορεί η επιχείρηση να ξεκινά τη λειτουργία της, θα αρκεί πλέον η προσκόμιση της βεβαίωσης που χορηγεί το Εθνικό Τυπογραφείο και στην οποία αναγράφεται ο αριθμός και η ημερομηνία του ΦΕΚ, στο οποίο δημοσιεύεται η εταιρική σύμβαση και του αντιγράφου αυτής νομίμως επικυρωμένου από το αρμόδιο Πρωτοδικείο.
Παράλληλα, για τη διασφάλιση της διαφάνειας των συναλλαγών, το Εθνικό Τυπογραφείο υποχρεούται να αναρτά στην ιστοσελίδα του περίληψη της εταιρικής σύμβασης εντός τριών ημερών από την παραλαβή της. Έτσι, οποιοσδήποτε τρίτος προστατεύεται επαρκώς, αφού μπορεί να ανατρέχει στην ιστοσελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου, όπου η προσπέλαση των δημοσιοποιούμενων πληροφοριών σχετικών με την εταιρεία είναι ανοικτή σε όλους.
Ένα δεύτερο σημαντικό σημείο της συγκεκριμένης νομοθετικής ρύθμισης είναι ότι μειώνεται το ελάχιστο κεφαλαίο που απαιτείται για την ίδρυση των ΕΠΕ, ώστε το ελάχιστο εταιρικό κεφάλαιο θα ανέρχεται πλέον σε 4.500€ αντί των 18.000€ που ίσχυε μέχρι σήμερα. Η μείωση του εταιρικού κεφαλαίου θα συμβάλει θετικά στην αύξηση της δυνατότητας για επιχειρηματική δράση, δηλαδή στην τόνωση της ευκαιρίας δημιουργίας νέων επιχειρήσεων.
Σημαντικό στοιχείο είναι, επίσης, ότι η εν λόγω μείωση επιδρά και στη μείωση του κόστους ίδρυσης επιχειρήσεων, δεδομένου ότι ένα μέρος των εξόδων ίδρυσης είναι η καταβολή του Φόρου Συγκέντρωσης Κεφαλαίου (ΦΣΚ) που αντιστοιχεί στο 1% του εταιρικού κεφαλαίου. Με τη μείωση του ελάχιστου καταβαλλόμενου κεφαλαίου ο φόρος θα αντιστοιχεί πλέον σε 45€ και όχι σε 180€ που είναι σήμερα. Αίρεται, έτσι, ένα σημαντικό εμπόδιο για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας στη χώρα μας.
Με βάση τα παραπάνω η νομοθετική ρύθμιση απαντά με επιτυχία σε ανάγκες που σχετίζονται με τη μείωση της γραφειοκρατίας και των καθυστερήσεων, ενισχύοντας συνακόλουθα την ανταγωνιστικότητα της χώρας και τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Ε.Π.Κ.ΧΑΝ, διοργανώνει εκδήλωση στις 8-2-2009 ημέρα Κυριακή
και ώρα 8 μ.μ. στο κοσμικό κέντρο "ΚΑΝΑΡΊΝΙΑ". Η εκδήλωση αυτή
είναι αφιερωμένη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και βασικά
στους ανθρώπους που εργάζονται σαυτά.Επειδή μπορεί να έχει παραληφθεί
η αποστολή πρόσκλησης σε κάποιον εργαζόμενο σαυτά,(εκ παραδρομής), διευκρινίζουμε ότι η
πρόσκληση αφορά όλους .
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι αζωγράφιστο, θέλουμε οι καλεσμένοι μας
να νοιώσουν κάποιες ώρες χαλάρωσης, απολαμβάνοντας φαγητό, μουσική
χορό και τις εκπλήξεις ........... της Ε.Π.Κ.ΧΑΝ .
Η Πρόεδρος
Ιωάννα Μελάκη
και ώρα 8 μ.μ. στο κοσμικό κέντρο "ΚΑΝΑΡΊΝΙΑ". Η εκδήλωση αυτή
είναι αφιερωμένη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και βασικά
στους ανθρώπους που εργάζονται σαυτά.Επειδή μπορεί να έχει παραληφθεί
η αποστολή πρόσκλησης σε κάποιον εργαζόμενο σαυτά,(εκ παραδρομής), διευκρινίζουμε ότι η
πρόσκληση αφορά όλους .
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης είναι αζωγράφιστο, θέλουμε οι καλεσμένοι μας
να νοιώσουν κάποιες ώρες χαλάρωσης, απολαμβάνοντας φαγητό, μουσική
χορό και τις εκπλήξεις ........... της Ε.Π.Κ.ΧΑΝ .
Η Πρόεδρος
Ιωάννα Μελάκη
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009
Ο ΛΑΪΚΟ ΟΜΟΛΟΓΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΚΕΡΔΗ
Κάθε τράπεζα και το «καπέλο» της
ΜΟΝΟ τον τίτλο δεν δικαιολόγησε το διαφημισμένο από το κράτος και χαρακτηρισμένο «λαϊκό ομόλογο». Η διάθεσή του στο ευρύ κοινό ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα μέσω των τραπεζών. Οπως προέκυψε:
- Κάθε τράπεζα πουλούσε το ομόλογο σε διαφορετικές τιμές. Οι περισσότερες το έδιναν με «καπέλο».
- Η διάθεσή του γινόταν μόνο εάν ο πελάτης είχε μερίδα στο Κεντρικό Αποθετήριο του Χρηματιστηρίου. Εάν δεν είχε έπρεπε να ανοίξει, αλλά και αν είχε, η τράπεζα τον υποχρέωνε να ανοίξει κωδικό στην ίδια ή στη θυγατρική της χρηματιστηριακή. Εάν ο πελάτης είχε κωδικό σε άλλη χρηματιστηριακή η τράπεζα δεν τον εξυπηρετούσε.
- Οι ανεξάρτητες χρηματιστηριακές εταιρείες ήταν εκτός παιχνιδιού, δηλαδή δεν πουλούσαν ομόλογα, ούτε είχαν ειδοποιηθεί για να μετέχουν στη διαδικασία.
Η διάθεση του συγκεκριμένου ομολόγου ξεκίνησε θεωρητικά την Τέταρτη, αλλά πρακτικά την Πέμπτη (όταν και ειδοποιήθηκαν τα καταστήματα των τραπεζών για την ύπαρξή του) και θα διαρκέσει μέχρι και την ερχόμενη Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009.
Η τιμή
Αρκετές τράπεζες πουλούσαν το ομόλογο με «καπέλο». Οριζαν κάθε μέρα συγκεκριμένη τιμή, αλλά ανώτερη από αυτή που είχε την ίδια στιγμή στη διαπραγμάτευση το ομόλογο στη δευτερογενή αγορά. Για παράδειγμα, την Πέμπτη η τιμή του ομολόγου στη δευτερογενή ήταν 100,64 (κλείσιμο) αλλά υπήρχαν περιπτώσεις που έφτανε στο 101,01 για ποσά μέχρι 50.000 ευρώ.
Ετσι η απόδοση έπεφτε στο 5,26%. Το κέρδος ήταν προφανές, καθώς η τράπεζα είχε αγοράσει το ομόλογο από το κράτος με τιμή 99,346 (λαμβάνοντας και προμήθεια 0,15%). Συνεπώς, πουλώντας το ομόλογο στο 101,01 κέρδιζε τουλάχιστον ένα επιπλέον 1,67%. Ακόμα κι αν αγόραζε το ομόλογο την ίδια στιγμή στη δευτερογενή και το πουλούσε στον πελάτη, πάλι κέρδος θα είχε.
Ετσι το «λαϊκό ομόλογο» αποτέλεσε εργαλείο για απρόσμενα κέρδη στο ταμείο των τραπεζών. Η άνοδος της τιμής του ήταν ασυνήθιστη και συνέπεσε με την έναρξη της διάθεσής του στο ευρύ κοινό από τις τράπεζες. Η τιμή του δύο μέρες πριν διατεθεί ήταν 98,04 και την παραμονή 98,81. Την Τετάρτη, πρώτη ημέρα της διάθεσης, η τιμή ανέβηκε στα 99,64 και την Πέμπτη στα 100,64. Αυτή η μεταβολή της τάξης του 2,65% σε τρεις ημέρες είναι τεράστια για την αγορά ομολόγων και μπορεί να συμβεί μόνο εάν ξεσπάσει μεγάλη κρίση, παρόμοια με αυτή του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν έβαλε λουκέτο η Lehman Brothers.
Ο λόγος είναι απλός: Οι τράπεζες για να έχουν κέρδος έπρεπε να πουλήσουν το ομόλογο σε τιμή ανώτερη από αυτή που το είχαν αγοράσει: σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο 99,346.
Εάν, συνεπώς, η τιμή του ομολόγου ήταν χαμηλότερη στη δευτερογενή αγορά, π.χ. 99, οι τράπεζες δεν θα είχαν κίνητρο να το διαθέσουν. Ομως, η άνοδος της τιμής σε μία αγορά που είναι κλειστή και οι τιμές διαμορφώνονται από τις ίδιες τις τράπεζες ήταν ιδανική.
ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 01/02/2009
ΜΟΝΟ τον τίτλο δεν δικαιολόγησε το διαφημισμένο από το κράτος και χαρακτηρισμένο «λαϊκό ομόλογο». Η διάθεσή του στο ευρύ κοινό ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα μέσω των τραπεζών. Οπως προέκυψε:
- Κάθε τράπεζα πουλούσε το ομόλογο σε διαφορετικές τιμές. Οι περισσότερες το έδιναν με «καπέλο».
- Η διάθεσή του γινόταν μόνο εάν ο πελάτης είχε μερίδα στο Κεντρικό Αποθετήριο του Χρηματιστηρίου. Εάν δεν είχε έπρεπε να ανοίξει, αλλά και αν είχε, η τράπεζα τον υποχρέωνε να ανοίξει κωδικό στην ίδια ή στη θυγατρική της χρηματιστηριακή. Εάν ο πελάτης είχε κωδικό σε άλλη χρηματιστηριακή η τράπεζα δεν τον εξυπηρετούσε.
- Οι ανεξάρτητες χρηματιστηριακές εταιρείες ήταν εκτός παιχνιδιού, δηλαδή δεν πουλούσαν ομόλογα, ούτε είχαν ειδοποιηθεί για να μετέχουν στη διαδικασία.
Η διάθεση του συγκεκριμένου ομολόγου ξεκίνησε θεωρητικά την Τέταρτη, αλλά πρακτικά την Πέμπτη (όταν και ειδοποιήθηκαν τα καταστήματα των τραπεζών για την ύπαρξή του) και θα διαρκέσει μέχρι και την ερχόμενη Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009.
Η τιμή
Αρκετές τράπεζες πουλούσαν το ομόλογο με «καπέλο». Οριζαν κάθε μέρα συγκεκριμένη τιμή, αλλά ανώτερη από αυτή που είχε την ίδια στιγμή στη διαπραγμάτευση το ομόλογο στη δευτερογενή αγορά. Για παράδειγμα, την Πέμπτη η τιμή του ομολόγου στη δευτερογενή ήταν 100,64 (κλείσιμο) αλλά υπήρχαν περιπτώσεις που έφτανε στο 101,01 για ποσά μέχρι 50.000 ευρώ.
Ετσι η απόδοση έπεφτε στο 5,26%. Το κέρδος ήταν προφανές, καθώς η τράπεζα είχε αγοράσει το ομόλογο από το κράτος με τιμή 99,346 (λαμβάνοντας και προμήθεια 0,15%). Συνεπώς, πουλώντας το ομόλογο στο 101,01 κέρδιζε τουλάχιστον ένα επιπλέον 1,67%. Ακόμα κι αν αγόραζε το ομόλογο την ίδια στιγμή στη δευτερογενή και το πουλούσε στον πελάτη, πάλι κέρδος θα είχε.
Ετσι το «λαϊκό ομόλογο» αποτέλεσε εργαλείο για απρόσμενα κέρδη στο ταμείο των τραπεζών. Η άνοδος της τιμής του ήταν ασυνήθιστη και συνέπεσε με την έναρξη της διάθεσής του στο ευρύ κοινό από τις τράπεζες. Η τιμή του δύο μέρες πριν διατεθεί ήταν 98,04 και την παραμονή 98,81. Την Τετάρτη, πρώτη ημέρα της διάθεσης, η τιμή ανέβηκε στα 99,64 και την Πέμπτη στα 100,64. Αυτή η μεταβολή της τάξης του 2,65% σε τρεις ημέρες είναι τεράστια για την αγορά ομολόγων και μπορεί να συμβεί μόνο εάν ξεσπάσει μεγάλη κρίση, παρόμοια με αυτή του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν έβαλε λουκέτο η Lehman Brothers.
Ο λόγος είναι απλός: Οι τράπεζες για να έχουν κέρδος έπρεπε να πουλήσουν το ομόλογο σε τιμή ανώτερη από αυτή που το είχαν αγοράσει: σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο 99,346.
Εάν, συνεπώς, η τιμή του ομολόγου ήταν χαμηλότερη στη δευτερογενή αγορά, π.χ. 99, οι τράπεζες δεν θα είχαν κίνητρο να το διαθέσουν. Ομως, η άνοδος της τιμής σε μία αγορά που είναι κλειστή και οι τιμές διαμορφώνονται από τις ίδιες τις τράπεζες ήταν ιδανική.
ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 01/02/2009
Ταχυδρομούνται οι νέες φορολογικές δηλώσεις
Αρχίζει τις επόμενες ημέρες η αποστολή από τη γενική γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων των νέων εντύπων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2009 (Ε1).
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι φετινές δηλώσεις, έχουν ελάχιστες διαφορές σε σχέση με τις περυσινές και ως εκ τούτου δεν θα «προβληματίσουν» ιδιαίτερα τους υπόχρεους.
Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι η σημαντικότερη μεταβολή στο έντυπο Ε1 είναι η προσθήκη δύο νέων κωδικών στον πίνακα 2 που αφορούν την εφαρμογή του μέτρου που προβλέπει την κατάργηση του αφορολογήτου ορίου των 10.500 ευρώ για ελεύθερους επαγγελματίες και εμποροβιοτέχνες και τη θέσπιση νέου φορολογικού συντελεστή 10% για εισοδήματα μέχρι του ανωτέρω ποσού.
Η προσθήκη των δύο συγκεκριμένων κωδικών σημαίνει ότι το οικονομικό επιτελείο δεν προτίθεται να ανατρέψει το καθεστώς που ήδη έχει θεσμοθετηθεί όσον αφορά στη φορολόγηση των ελευθέρων επαγγελματιών και εμποροβιοτεχνών τουλάχιστον για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2008.
Αγνωστες προθέσεις
Ωστόσο, παράγοντες του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών ανέφεραν ότι οι νέοι κωδικοί δεν αποσαφηνίζουν τις προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου αφού, όπως ανέφεραν, «με μια νομοθετική ρύθμιση μπορεί η εφαρμογή του μέτρου να ακυρωθεί χωρίς να δημιουργείται κανένα απολύτως πρόβλημα κατά τη συμπλήρωση των εντύπων, ενώ στην περίπτωση που το μέτρο ανασταλεί οι κωδικοί θα έχουν ενταχθεί στο έντυπο για τις μελλοντικές χρήσεις».
Από την άλλη πλευρά, εξάλλου, οι ίδιοι παράγοντες ισχυρίζονται ότι εμμέσως το σχέδιο του οικονομικού επιτελείου προκύπτει από τις προβλέψεις που περιελήφθησαν στο αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης 2008 - 2011 που υπεβλήθη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Επισημαίνεται ότι με βάση το ΠΣΑ ο στόχος για τα φετινά φορολογικά έσοδα κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με την αρχική πρόβλεψη, αφού τοποθετείται πλέον στα 6,6 δισ. ευρώ έναντι 7,1 δισ. ευρώ που αναγράφεται στον προϋπολογισμό, γεγονός που «μεταφράζεται» από τους παράγοντες του υπουργείου ότι στις προβλέψεις έχει συμπεριληφθεί η απώλεια εσόδων που θα υπάρξει από την κατάργηση ή αναστολή του εν λόγω μέτρου.
Εκτός όμως από τους ανωτέρω δύο κωδικούς, στο νέο έντυπο Ε1 έχει προστεθεί ένας ακόμη κωδικός που αφορά την έκπτωση από το εισόδημα της αγοράς μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων εσωτερικού που αποκτήθηκαν εντός του 2005 σε ποσοστό 20% της δαπάνης και μέχρι ποσού 3.000 ευρώ.
Από το έντυπο εξάλλου της νέας φορολογικής δήλωσης προκύπτει ότι «παγώνουν», όπως έχει ήδη επισημάνει η «Ν», τα νέα τεκμήρια διαβίωσης για Ι.Χ., σκάφη αναψυχής κ.λπ., καθώς δεν υπάρχουν σχετικοί κωδικοί, αλλά και ότι θα υπάρξουν αλλαγές όσον αφορά στην εφαρμογή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων δεδομένου ότι δεν περιελήφθη κωδικός στον οποίο θα πρέπει να αναγραφεί η κύρια κατοικία του φορολογούμενου που με βάση την ισχύουσα νομοθεσία εξαιρείται από φέτος από το φόρο.
Γ. ΚΟΥΡΟΣ
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι φετινές δηλώσεις, έχουν ελάχιστες διαφορές σε σχέση με τις περυσινές και ως εκ τούτου δεν θα «προβληματίσουν» ιδιαίτερα τους υπόχρεους.
Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι η σημαντικότερη μεταβολή στο έντυπο Ε1 είναι η προσθήκη δύο νέων κωδικών στον πίνακα 2 που αφορούν την εφαρμογή του μέτρου που προβλέπει την κατάργηση του αφορολογήτου ορίου των 10.500 ευρώ για ελεύθερους επαγγελματίες και εμποροβιοτέχνες και τη θέσπιση νέου φορολογικού συντελεστή 10% για εισοδήματα μέχρι του ανωτέρω ποσού.
Η προσθήκη των δύο συγκεκριμένων κωδικών σημαίνει ότι το οικονομικό επιτελείο δεν προτίθεται να ανατρέψει το καθεστώς που ήδη έχει θεσμοθετηθεί όσον αφορά στη φορολόγηση των ελευθέρων επαγγελματιών και εμποροβιοτεχνών τουλάχιστον για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2008.
Αγνωστες προθέσεις
Ωστόσο, παράγοντες του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών ανέφεραν ότι οι νέοι κωδικοί δεν αποσαφηνίζουν τις προθέσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου αφού, όπως ανέφεραν, «με μια νομοθετική ρύθμιση μπορεί η εφαρμογή του μέτρου να ακυρωθεί χωρίς να δημιουργείται κανένα απολύτως πρόβλημα κατά τη συμπλήρωση των εντύπων, ενώ στην περίπτωση που το μέτρο ανασταλεί οι κωδικοί θα έχουν ενταχθεί στο έντυπο για τις μελλοντικές χρήσεις».
Από την άλλη πλευρά, εξάλλου, οι ίδιοι παράγοντες ισχυρίζονται ότι εμμέσως το σχέδιο του οικονομικού επιτελείου προκύπτει από τις προβλέψεις που περιελήφθησαν στο αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης 2008 - 2011 που υπεβλήθη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Επισημαίνεται ότι με βάση το ΠΣΑ ο στόχος για τα φετινά φορολογικά έσοδα κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με την αρχική πρόβλεψη, αφού τοποθετείται πλέον στα 6,6 δισ. ευρώ έναντι 7,1 δισ. ευρώ που αναγράφεται στον προϋπολογισμό, γεγονός που «μεταφράζεται» από τους παράγοντες του υπουργείου ότι στις προβλέψεις έχει συμπεριληφθεί η απώλεια εσόδων που θα υπάρξει από την κατάργηση ή αναστολή του εν λόγω μέτρου.
Εκτός όμως από τους ανωτέρω δύο κωδικούς, στο νέο έντυπο Ε1 έχει προστεθεί ένας ακόμη κωδικός που αφορά την έκπτωση από το εισόδημα της αγοράς μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων εσωτερικού που αποκτήθηκαν εντός του 2005 σε ποσοστό 20% της δαπάνης και μέχρι ποσού 3.000 ευρώ.
Από το έντυπο εξάλλου της νέας φορολογικής δήλωσης προκύπτει ότι «παγώνουν», όπως έχει ήδη επισημάνει η «Ν», τα νέα τεκμήρια διαβίωσης για Ι.Χ., σκάφη αναψυχής κ.λπ., καθώς δεν υπάρχουν σχετικοί κωδικοί, αλλά και ότι θα υπάρξουν αλλαγές όσον αφορά στην εφαρμογή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων δεδομένου ότι δεν περιελήφθη κωδικός στον οποίο θα πρέπει να αναγραφεί η κύρια κατοικία του φορολογούμενου που με βάση την ισχύουσα νομοθεσία εξαιρείται από φέτος από το φόρο.
Γ. ΚΟΥΡΟΣ
Σε 22 γραφεία για μια υπογραφή
Πληρώνεις, παίρνεις τα χαρτιά, πας στην αποθήκη και παίρνεις το δέμα, που από 155 ευρώ έχει φθάσει τα 282 και βάλε, κάπου τρεισήμισι ώρες μετά
Σε 22 γραφεία για μια υπογραφή
Η περιπέτεια για να εκτελωνίσω ένα... μπλουζάκι!
Του ΠΑΥΛΟΥ ΗΛ. ΑΓΙΑΝΝΙΔΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
Η αρχή έγινε στα γραφεία αμερικανικής μεταφορικής εταιρείας η οποία είχε αναλάβει να μου στείλει ρούχα που αγόρασα μέσω Ίντερνετ έναντι 194,6 δολαρίων ή 155,29 ευρώ στην εξωτική Ελλάδα. Τόσες φορές την είχα δει σε ταινίες, επιτέλους θα ζούσα την εμπειρία της γνωριμίας μας!
Το γκισέ του τελωνείου στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με παρέπεμψε στο γκισέ άλλης μεταφορικής, κι εκείνο στο μίζερο γραφείο της FedΕx στον πρώτο όροφο. Σημειώσατε για αρχή: υπάλληλοι (και γκισέ) δύο.
Η υπάλληλος ζητά την ταυτότητά μου «για να βγουν τα χαρτιά σας που πήραμε από το τελωνείο». Ρωτώ για ποιο λόγο πρέπει να πληρώσω για «πρακτορειακά δικαιώματα» 25 ευρώ και συν ΦΠΑ 29,75, όταν έχω πληρώσει σχεδόν 50 στην εταιρεία για τα μεταφορικά και άλλα έξοδα στο Διαδίκτυο.
Βέβαια, πήγα υποψιασμένος, γιατί ψάχνοντας στο Ίντερνετ για να δω πώς λειτουργεί η συγκεκριμένη εταιρεία σε περίπτωση εκτελωνισμού είχα διαβάσει τα μύρια όσα έσερναν Έλληνες χρήστες στην εν λόγω εταιρεία (κάποιοι μάλιστα δήλωναν έξαλλοι «ποτέ ξανά μ΄ αυτές τις εταιρείες!»).
Είχε προηγηθεί και τηλεφωνική επικοινωνία κατά την οποία με είχαν ρωτήσει αν θέλω να μου εκτελωνίσει η εταιρεία τις ιντερνετικές αγορές έναντι επιπλέον αμοιβής- πέραν των εξόδων πρακτόρευσης, αποθήκευσης και εκτελωνισμού- 80 ευρώ!
Υ-πο-χρε-ω-τι-κά; Στο όχι, μου ήρθε η ατάκα: «Τότε πρέπει να βάλετε εκτελωνιστή». Κάθε εκτελωνιστής που σέβεται τον εαυτό του, έμαθα, παίρνει αντίστοιχη επιπλέον αμοιβή- άντε να είναι 40 ευρώ (κι εδώ τσουχτερότερη η εταιρεία!). «Δεν έχω άλλη λύση;». «Θα το εκτελωνίσετε, μόνος σας. Όμως πρώτα ελάτε να πάρετε τα χαρτιά του εκτελωνισμού από εμάς». «Μα γιατί τα πήρατε από το τελωνείο;». «Έτσι γίνεται». «Και γι΄ αυτό πρέπει να σας πληρώσω εγώ πρακτόρευση; Υ-πο-χρε-ω-τι-κά; Υπάρχει κάποιος νόμος που λέει πως δικαιούστε να πάρετε τα χαρτιά που αφορούν εμένα και το Ελληνικό Δημόσιο και να μου τα πουλήσετε;». «Όχι. Έτσι γίνεται!».
Στην Ελλάδα ζεις, τι να κάνεις, βρίσκεσαι στο γκισέ να πληρώνεις. «Έχετε κάποιο επίσημο έγγραφο που να λέει πως έχετε το δικαίωμα να πάρετε τα χαρτιά του εκτελωνισμού μου;». «Όχι. Ρωτήστε την προϊσταμένη». Κυρία, σαν αυστηρή δασκάλα δημοτικού, με βλέπει με μισό μάτι πάνω από τα γυαλιά της: «Όχι, δεν έχουμε κανένα χαρτί».
Με τα χαρτιά της «πρακτόρευσης» ανά χείρας κι αφού άκρη δεν βρίσκει κανείς, περνάω και πάλι από το γκισέ της δεύτερης μεταφορικής Swissport, γιατί χρειάζεται, λέει, μια υπογραφή. Και γραμμή για το τελωνείο.
«Να πάρετε υπογραφή». «Α, πρέπει να πάρετε υπογραφή από την προϊσταμένη». Να πάρω και την υπογραφή. Πίσω στην κυρία του τελωνείου. «Μην περιμένετε εδώ. Στην αποθήκη ζητήστε να σας βρουν το δέμα, να έρθω να το ανοίξουμε». Να το βρούμε. Και να περιμένουμε την κυρία του τελωνείου. Αφού πρώτα περάσω από υπάλληλο της αποθήκης που κοιτάει τα χαρτιά, στον δεύτερο υπάλληλο, τον βοηθό που φέρνει το δέμα. Είμαστε ήδη στον ένατο υπάλληλο...
Καλώ την κυρία μόλις φτάνει το δέμα. Το ανοίγουμε. «Τι έχετε; Ρούχα; Είναι βαμβακερά; Μήπως είναι από την Κίνα;». «Όχι αμερικάνικα είναι. Αν είναι κινέζικα δηλαδή, είναι πιο ακριβά;». «Αν έχουν περάσει από την Αμερική, ναι»! Πίσω στο γραφείο για να παραδώσει μια σειρά από χαρτιά σε άλλη κυρία- την ενδέκατη κατά σειρά- να τα συμπληρώσει. Και από την οποία μαθαίνω ότι όλους αυτούς τους υπολογισμούς με κλίμακες, ποσοστά και κόντρα ποσοστά που βγάζουν τους δασμούς επί των 194,6 δολαρίων ή 155,29 ευρώ στα 57,02 ευρώ, μαζί με εισφορά τραπέζης, φόρο ΑΕΙ και ΦΠΑ τρίτων χωρών, έπρεπε να τους κάνω μόνος!
«Μα, πού θα έβρισκα τις κλίμακες ή οδηγίες; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα». «Θα πηγαίνατε στη γραμματεία και μετά εδώ» (ουφ, γλίτωσα τη βόλτα ώς τη γραμματεία σε άλλο κτίριο, σκέφτομαι). Την ευχαριστώ γι΄ αυτή της τη θυσία. «Τώρα θα πάτε στο κεντρικό τελωνείο. Δεν χρειάζεται να πάρετε αμάξι. Υπάρχει λεωφορείο. Απ΄ έξω περνάει». Κοίτα εξέλιξη το τελωνείο!
Δέκα λεπτά αργότερα ανοίγω την πόρτα στον θαυμαστό κόσμο του «κεντρικού», με τις στήλες με τους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους στον χώρο εξυπηρέτησης πολιτών! Περιμένω στο ταμείο. Φτάνει η σειρά μου: «Α, λάθος περιμένατε. Θα πάτε στον προϊστάμενο». Δέκατος τρίτος και τυχερός. «Θα πάτε στο γραφείο 8» με ενημερώνει. «Στην καταχώρηση». Μια τζίφρα κι από εκεί «στο γραφείο 11 - εξαγωγή» κι από κει στο γραφείο 14 (για ΑΠΤΕ - τι είναι αυτό, θα σας γελάσω). «Σε κανένα δεκάλεπτο θα σας καλέσουν εκεί», λέει ο υπάλληλος, δείχνοντας το γραφείο 16 ή «ΔΕΤΕ».
14 λεπτά για 2 μέτρα. Για να διανύσουν τα χαρτιά απόσταση δύο μέτρων χρειάστηκαν 14 λεπτά! Χαλάλι, αφού φτάνω στο ταμείο. Αμ δε. Περάστε στο γκισέ «Τράπεζα Ελλάδος». «Θα μου δώσετε 59,02 ευρώ». «Όχι 57,02;» «Έχετε και 2 ευρώ ΔΕΤΕ. Δώστε μετά τα χαρτιά στον διπλανό υπάλληλο» (σε απόσταση 20 εκατοστών!), που τα τζιφράρει, μου τα σφραγίζει και τα δίνει πίσω. Πίσω στο λεωφορειάκι. Επιτέλους, ανάσα ύστερα από 19 υπαλλήλους. Αμ δε. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα θα ανακαλύψω πως δεν τελειώσαμε... Δείχνω τα χαρτιά στο τελωνείο και με στέλνει πίσω στην αποθήκη. Ουφ, θα παραλάβω! «Πηγαίνετε στο γκισέ απέναντι», με ενημερώνει ο υπάλληλος.
Στο γκισέ της Swissport σε υπάλληλο που καθυστερεί εντυπωσιακά τα χαρτιά- τόσο που υποψιάζομαι πως είναι ειδοποιημένη από τη συνάδελφό της έναν όροφο πάνω στην αμερικανική εταιρεία. «Υπάρχει λόγος που καθυστερούμε;» ρωτάω ύστερα από δέκα λεπτά. «Δεν βρίσκω τα στοιχεία σας. Κάτι έχουν γράψει λάθος και δεν φαίνεται να έχετε πληρώσει στην FedΕx». Της δίνω την απόδειξη.
«Το βρήκατε;»- ύστερα από άλλα δέκα λεπτά ολιγωρίας. «Ναι. Θα πληρώσετε». «Πάλι;» «Για την αποθήκη». «Ζήτησα εγώ να αποθηκεύσετε κάτι;». «Έτσι γίνεται». «Έχετε να μου δείξετε κάποιο χαρτί που λέει πως πρέπει να εισπράξετε αποθήκευτρα 29,76 ευρώ;» (7,5 ευρώ για «έξοδα εναπόθεσης», 6 για «έξοδα τελωνειακής εισόδου», 7,5 για «εργατικά», 1 για «ασφάλεια» και 3 για «διάφορα έξοδα»-όπως;- συν τον ΦΠΑ). «Τον τιμοκατάλογο». «Ο τιμοκατάλογος είναι επίσημη εγκύκλιος;» ρωτάω τον προϊστάμενο που έρχεται λάβρος, γιατί κάποιος του χάλασε την ουράνια γαλήνη. «Έχετε έναν νόμο, έναν κανονισμό, κάτι;» «Όχι, έτσι γίνεται!».
Μπροστά στο καταλυτικό επιχείρημα «έτσι γίνεται!» πληρώνεις, παίρνεις τα χαρτιά, πας στην αποθήκη και παίρνεις το δέμα που από 155 ευρώ έχει φτάσει τα 282 και βάλε, κάπου τρεισήμισι ώρες μετά...
Το θαυμαστό σύστημα. Έχεις μάθει όμως τόσα σημαντικά για το θαυμαστό σύστημα. Πρώτον, κατανοείς γιατί μιλούσε για «νταβατζήδες» πάνω από τα σουβλάκια ο Πρωθυπουργός. Δεύτερον, συνειδητοποιείς πως το «έτσι γίνεται» είναι πιο δυνατό από κάθε νόμο, ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία, λογική. Τρίτον, έχεις δει ότι στις ιδιωτικές γενναίες «μπουκιές» δεν υπάρχει κανένας κρατικός ή κοινοτικός έλεγχος. Και έτσι όταν το κράτος εισπράττει για δασμούς 57 ευρώ, οι ιδιώτες εισπράττουν άνετα άλλα τόσα και περισσότερα.
Άσε που συνειδητοποιείς ότι μια κυρία στην τηλεοπτική «Πρωινή γραμμή» που με στόμφο περισσό έλεγε «Ααααα, όλα κι όλα, εγώ όλα μου τα ρούχα τα αγοράζω από την Αμερική μέσω Ίντερνετ» δεν θα έχει έρθει ποτέ αντιμέτωπη με το ζοφερό φάσμα του εκτελωνισμού...
Σε 22 γραφεία για μια υπογραφή
Η περιπέτεια για να εκτελωνίσω ένα... μπλουζάκι!
Του ΠΑΥΛΟΥ ΗΛ. ΑΓΙΑΝΝΙΔΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
Η αρχή έγινε στα γραφεία αμερικανικής μεταφορικής εταιρείας η οποία είχε αναλάβει να μου στείλει ρούχα που αγόρασα μέσω Ίντερνετ έναντι 194,6 δολαρίων ή 155,29 ευρώ στην εξωτική Ελλάδα. Τόσες φορές την είχα δει σε ταινίες, επιτέλους θα ζούσα την εμπειρία της γνωριμίας μας!
Το γκισέ του τελωνείου στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με παρέπεμψε στο γκισέ άλλης μεταφορικής, κι εκείνο στο μίζερο γραφείο της FedΕx στον πρώτο όροφο. Σημειώσατε για αρχή: υπάλληλοι (και γκισέ) δύο.
Η υπάλληλος ζητά την ταυτότητά μου «για να βγουν τα χαρτιά σας που πήραμε από το τελωνείο». Ρωτώ για ποιο λόγο πρέπει να πληρώσω για «πρακτορειακά δικαιώματα» 25 ευρώ και συν ΦΠΑ 29,75, όταν έχω πληρώσει σχεδόν 50 στην εταιρεία για τα μεταφορικά και άλλα έξοδα στο Διαδίκτυο.
Βέβαια, πήγα υποψιασμένος, γιατί ψάχνοντας στο Ίντερνετ για να δω πώς λειτουργεί η συγκεκριμένη εταιρεία σε περίπτωση εκτελωνισμού είχα διαβάσει τα μύρια όσα έσερναν Έλληνες χρήστες στην εν λόγω εταιρεία (κάποιοι μάλιστα δήλωναν έξαλλοι «ποτέ ξανά μ΄ αυτές τις εταιρείες!»).
Είχε προηγηθεί και τηλεφωνική επικοινωνία κατά την οποία με είχαν ρωτήσει αν θέλω να μου εκτελωνίσει η εταιρεία τις ιντερνετικές αγορές έναντι επιπλέον αμοιβής- πέραν των εξόδων πρακτόρευσης, αποθήκευσης και εκτελωνισμού- 80 ευρώ!
Υ-πο-χρε-ω-τι-κά; Στο όχι, μου ήρθε η ατάκα: «Τότε πρέπει να βάλετε εκτελωνιστή». Κάθε εκτελωνιστής που σέβεται τον εαυτό του, έμαθα, παίρνει αντίστοιχη επιπλέον αμοιβή- άντε να είναι 40 ευρώ (κι εδώ τσουχτερότερη η εταιρεία!). «Δεν έχω άλλη λύση;». «Θα το εκτελωνίσετε, μόνος σας. Όμως πρώτα ελάτε να πάρετε τα χαρτιά του εκτελωνισμού από εμάς». «Μα γιατί τα πήρατε από το τελωνείο;». «Έτσι γίνεται». «Και γι΄ αυτό πρέπει να σας πληρώσω εγώ πρακτόρευση; Υ-πο-χρε-ω-τι-κά; Υπάρχει κάποιος νόμος που λέει πως δικαιούστε να πάρετε τα χαρτιά που αφορούν εμένα και το Ελληνικό Δημόσιο και να μου τα πουλήσετε;». «Όχι. Έτσι γίνεται!».
Στην Ελλάδα ζεις, τι να κάνεις, βρίσκεσαι στο γκισέ να πληρώνεις. «Έχετε κάποιο επίσημο έγγραφο που να λέει πως έχετε το δικαίωμα να πάρετε τα χαρτιά του εκτελωνισμού μου;». «Όχι. Ρωτήστε την προϊσταμένη». Κυρία, σαν αυστηρή δασκάλα δημοτικού, με βλέπει με μισό μάτι πάνω από τα γυαλιά της: «Όχι, δεν έχουμε κανένα χαρτί».
Με τα χαρτιά της «πρακτόρευσης» ανά χείρας κι αφού άκρη δεν βρίσκει κανείς, περνάω και πάλι από το γκισέ της δεύτερης μεταφορικής Swissport, γιατί χρειάζεται, λέει, μια υπογραφή. Και γραμμή για το τελωνείο.
«Να πάρετε υπογραφή». «Α, πρέπει να πάρετε υπογραφή από την προϊσταμένη». Να πάρω και την υπογραφή. Πίσω στην κυρία του τελωνείου. «Μην περιμένετε εδώ. Στην αποθήκη ζητήστε να σας βρουν το δέμα, να έρθω να το ανοίξουμε». Να το βρούμε. Και να περιμένουμε την κυρία του τελωνείου. Αφού πρώτα περάσω από υπάλληλο της αποθήκης που κοιτάει τα χαρτιά, στον δεύτερο υπάλληλο, τον βοηθό που φέρνει το δέμα. Είμαστε ήδη στον ένατο υπάλληλο...
Καλώ την κυρία μόλις φτάνει το δέμα. Το ανοίγουμε. «Τι έχετε; Ρούχα; Είναι βαμβακερά; Μήπως είναι από την Κίνα;». «Όχι αμερικάνικα είναι. Αν είναι κινέζικα δηλαδή, είναι πιο ακριβά;». «Αν έχουν περάσει από την Αμερική, ναι»! Πίσω στο γραφείο για να παραδώσει μια σειρά από χαρτιά σε άλλη κυρία- την ενδέκατη κατά σειρά- να τα συμπληρώσει. Και από την οποία μαθαίνω ότι όλους αυτούς τους υπολογισμούς με κλίμακες, ποσοστά και κόντρα ποσοστά που βγάζουν τους δασμούς επί των 194,6 δολαρίων ή 155,29 ευρώ στα 57,02 ευρώ, μαζί με εισφορά τραπέζης, φόρο ΑΕΙ και ΦΠΑ τρίτων χωρών, έπρεπε να τους κάνω μόνος!
«Μα, πού θα έβρισκα τις κλίμακες ή οδηγίες; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα». «Θα πηγαίνατε στη γραμματεία και μετά εδώ» (ουφ, γλίτωσα τη βόλτα ώς τη γραμματεία σε άλλο κτίριο, σκέφτομαι). Την ευχαριστώ γι΄ αυτή της τη θυσία. «Τώρα θα πάτε στο κεντρικό τελωνείο. Δεν χρειάζεται να πάρετε αμάξι. Υπάρχει λεωφορείο. Απ΄ έξω περνάει». Κοίτα εξέλιξη το τελωνείο!
Δέκα λεπτά αργότερα ανοίγω την πόρτα στον θαυμαστό κόσμο του «κεντρικού», με τις στήλες με τους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους στον χώρο εξυπηρέτησης πολιτών! Περιμένω στο ταμείο. Φτάνει η σειρά μου: «Α, λάθος περιμένατε. Θα πάτε στον προϊστάμενο». Δέκατος τρίτος και τυχερός. «Θα πάτε στο γραφείο 8» με ενημερώνει. «Στην καταχώρηση». Μια τζίφρα κι από εκεί «στο γραφείο 11 - εξαγωγή» κι από κει στο γραφείο 14 (για ΑΠΤΕ - τι είναι αυτό, θα σας γελάσω). «Σε κανένα δεκάλεπτο θα σας καλέσουν εκεί», λέει ο υπάλληλος, δείχνοντας το γραφείο 16 ή «ΔΕΤΕ».
14 λεπτά για 2 μέτρα. Για να διανύσουν τα χαρτιά απόσταση δύο μέτρων χρειάστηκαν 14 λεπτά! Χαλάλι, αφού φτάνω στο ταμείο. Αμ δε. Περάστε στο γκισέ «Τράπεζα Ελλάδος». «Θα μου δώσετε 59,02 ευρώ». «Όχι 57,02;» «Έχετε και 2 ευρώ ΔΕΤΕ. Δώστε μετά τα χαρτιά στον διπλανό υπάλληλο» (σε απόσταση 20 εκατοστών!), που τα τζιφράρει, μου τα σφραγίζει και τα δίνει πίσω. Πίσω στο λεωφορειάκι. Επιτέλους, ανάσα ύστερα από 19 υπαλλήλους. Αμ δε. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα θα ανακαλύψω πως δεν τελειώσαμε... Δείχνω τα χαρτιά στο τελωνείο και με στέλνει πίσω στην αποθήκη. Ουφ, θα παραλάβω! «Πηγαίνετε στο γκισέ απέναντι», με ενημερώνει ο υπάλληλος.
Στο γκισέ της Swissport σε υπάλληλο που καθυστερεί εντυπωσιακά τα χαρτιά- τόσο που υποψιάζομαι πως είναι ειδοποιημένη από τη συνάδελφό της έναν όροφο πάνω στην αμερικανική εταιρεία. «Υπάρχει λόγος που καθυστερούμε;» ρωτάω ύστερα από δέκα λεπτά. «Δεν βρίσκω τα στοιχεία σας. Κάτι έχουν γράψει λάθος και δεν φαίνεται να έχετε πληρώσει στην FedΕx». Της δίνω την απόδειξη.
«Το βρήκατε;»- ύστερα από άλλα δέκα λεπτά ολιγωρίας. «Ναι. Θα πληρώσετε». «Πάλι;» «Για την αποθήκη». «Ζήτησα εγώ να αποθηκεύσετε κάτι;». «Έτσι γίνεται». «Έχετε να μου δείξετε κάποιο χαρτί που λέει πως πρέπει να εισπράξετε αποθήκευτρα 29,76 ευρώ;» (7,5 ευρώ για «έξοδα εναπόθεσης», 6 για «έξοδα τελωνειακής εισόδου», 7,5 για «εργατικά», 1 για «ασφάλεια» και 3 για «διάφορα έξοδα»-όπως;- συν τον ΦΠΑ). «Τον τιμοκατάλογο». «Ο τιμοκατάλογος είναι επίσημη εγκύκλιος;» ρωτάω τον προϊστάμενο που έρχεται λάβρος, γιατί κάποιος του χάλασε την ουράνια γαλήνη. «Έχετε έναν νόμο, έναν κανονισμό, κάτι;» «Όχι, έτσι γίνεται!».
Μπροστά στο καταλυτικό επιχείρημα «έτσι γίνεται!» πληρώνεις, παίρνεις τα χαρτιά, πας στην αποθήκη και παίρνεις το δέμα που από 155 ευρώ έχει φτάσει τα 282 και βάλε, κάπου τρεισήμισι ώρες μετά...
Το θαυμαστό σύστημα. Έχεις μάθει όμως τόσα σημαντικά για το θαυμαστό σύστημα. Πρώτον, κατανοείς γιατί μιλούσε για «νταβατζήδες» πάνω από τα σουβλάκια ο Πρωθυπουργός. Δεύτερον, συνειδητοποιείς πως το «έτσι γίνεται» είναι πιο δυνατό από κάθε νόμο, ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία, λογική. Τρίτον, έχεις δει ότι στις ιδιωτικές γενναίες «μπουκιές» δεν υπάρχει κανένας κρατικός ή κοινοτικός έλεγχος. Και έτσι όταν το κράτος εισπράττει για δασμούς 57 ευρώ, οι ιδιώτες εισπράττουν άνετα άλλα τόσα και περισσότερα.
Άσε που συνειδητοποιείς ότι μια κυρία στην τηλεοπτική «Πρωινή γραμμή» που με στόμφο περισσό έλεγε «Ααααα, όλα κι όλα, εγώ όλα μου τα ρούχα τα αγοράζω από την Αμερική μέσω Ίντερνετ» δεν θα έχει έρθει ποτέ αντιμέτωπη με το ζοφερό φάσμα του εκτελωνισμού...
Άρθρο 70 του Σχεδίου Νόμου για το ΤΕΚΕ που αφορά στον «Τειρεσία»:
Το άρθρο 40 του ν. 3259/2004 αντικαθίσταται ως ακολούθως:
«Αρθρο 40
1. Ο χρόνος τήρησης και χρήσης από τα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα ή από αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργούν νόμιμα χάριν αυτών δεν μπορεί να υπερβαίνει τα ακόλουθα χρονικά διαστήματα για τις αντιστοίχως αναφερόμενες περιπτώσεις , υπό την προϋπόθεση ότι έχει εξοφληθεί η οφειλή στο σύνολό της και έχει παρέλθει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα για το σύνολο των καταχωρημένων στο αρχείο δεδομένων, με την επιφύλαξη της περιπτώσεως α΄, για την οποία αρκεί η πάροδος του χρόνου της συγκεκριμένης κατηγορίας:
α) Απλήρωτες επιταγές, επί του σώματος των οποίων έχει βεβαιωθεί εμπρόθεσμα από την πληρώτρια τράπεζα η αδυναμία πληρωμής, απλήρωτες κατά τη λήξη τους συναλλαγματικές και γραμμάτια εις διαταγήν και καταγγελίες συμβάσεων δανείων και πιστώσεων τρία (3) έτη. Επιταγή που εξοφλείται εντός 8 ημερών από τη σφράγισή της δεν εμφανίζεται στα ανωτέρω αρχεία και η καταχωρημένη διαγράφεται.
β) Διαταγές πληρωμής, τέσσερα (4) έτη.
γ) Κατασχέσεις και επιταγές προς πληρωμή του ν.δ. της 17.7/13.8.1923 «Περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών», περιλήψεις εκθέσεων κατάσχεσης, προγράμματα πλειστηριασμών και διοικητικές κυρώσεις του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, πέντε (5) έτη.
2. Επιτρέπεται στα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα η διαβίβαση προς καταχώριση δεδομένων επί των εκάστοτε ανεξόφλητων υπολοίπων δανείων ή και πιστώσεων, περιλαμβανομένων και των υφιστάμενων, που χορηγούν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων, σε αρχείο δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργεί νόμιμα χάριν αυτών, χωρίς την προϋπόθεση του άρθρου 5 παρ. 1 του ν 2472/1997 (ΦΕΚ %) Α).
Η πρόσβαση των πιστωτικών και χρηματοδοτικών ιδρυμάτων στα ως άνω δεδομένα επιτρέπεται μόνο κατά τους όρους και προϋποθέσεις του ν. 2472/1997, όπως εκάστοτε ισχύει και εφαρμόζεται.
Ο χρόνος τήρησης και χρήσης από τα πιστωτικά ιδρύματα ή από αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργούν νόμιμα χάριν αυτών των δεδομένων δεν μπορεί να υπερβαίνει την πενταετία.
3. Δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς της παραγράφου 1 του παρόντος, εφόσον δεν υπερβαίνουν στο σύνολό τους το ποσό των 500 ευρώ, δεν εμφανίζονται στα σχετικά αρχεία και τα υφιστάμενα διαγράφονται».
«Αρθρο 40
1. Ο χρόνος τήρησης και χρήσης από τα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα ή από αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργούν νόμιμα χάριν αυτών δεν μπορεί να υπερβαίνει τα ακόλουθα χρονικά διαστήματα για τις αντιστοίχως αναφερόμενες περιπτώσεις , υπό την προϋπόθεση ότι έχει εξοφληθεί η οφειλή στο σύνολό της και έχει παρέλθει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα για το σύνολο των καταχωρημένων στο αρχείο δεδομένων, με την επιφύλαξη της περιπτώσεως α΄, για την οποία αρκεί η πάροδος του χρόνου της συγκεκριμένης κατηγορίας:
α) Απλήρωτες επιταγές, επί του σώματος των οποίων έχει βεβαιωθεί εμπρόθεσμα από την πληρώτρια τράπεζα η αδυναμία πληρωμής, απλήρωτες κατά τη λήξη τους συναλλαγματικές και γραμμάτια εις διαταγήν και καταγγελίες συμβάσεων δανείων και πιστώσεων τρία (3) έτη. Επιταγή που εξοφλείται εντός 8 ημερών από τη σφράγισή της δεν εμφανίζεται στα ανωτέρω αρχεία και η καταχωρημένη διαγράφεται.
β) Διαταγές πληρωμής, τέσσερα (4) έτη.
γ) Κατασχέσεις και επιταγές προς πληρωμή του ν.δ. της 17.7/13.8.1923 «Περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών», περιλήψεις εκθέσεων κατάσχεσης, προγράμματα πλειστηριασμών και διοικητικές κυρώσεις του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, πέντε (5) έτη.
2. Επιτρέπεται στα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα η διαβίβαση προς καταχώριση δεδομένων επί των εκάστοτε ανεξόφλητων υπολοίπων δανείων ή και πιστώσεων, περιλαμβανομένων και των υφιστάμενων, που χορηγούν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων, σε αρχείο δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργεί νόμιμα χάριν αυτών, χωρίς την προϋπόθεση του άρθρου 5 παρ. 1 του ν 2472/1997 (ΦΕΚ %) Α).
Η πρόσβαση των πιστωτικών και χρηματοδοτικών ιδρυμάτων στα ως άνω δεδομένα επιτρέπεται μόνο κατά τους όρους και προϋποθέσεις του ν. 2472/1997, όπως εκάστοτε ισχύει και εφαρμόζεται.
Ο χρόνος τήρησης και χρήσης από τα πιστωτικά ιδρύματα ή από αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που λειτουργούν νόμιμα χάριν αυτών των δεδομένων δεν μπορεί να υπερβαίνει την πενταετία.
3. Δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς της παραγράφου 1 του παρόντος, εφόσον δεν υπερβαίνουν στο σύνολό τους το ποσό των 500 ευρώ, δεν εμφανίζονται στα σχετικά αρχεία και τα υφιστάμενα διαγράφονται».
Φθηνότερος ο δανεισμός το 2009
Ρεπορτάζ: Λίλυ Σπυροπούλου
lspyropoulou@kerdos.gr
Υπέρ των δανειοληπτών... αναμένεται να κινηθεί ο τραπεζικός τομέας, σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση του κόστους δανεισμού, αν και νεότερες ουσιαστικές μειώσεις επιτοκίων, αναμένεται να πραγματοποιηθούν εντός του έτους, αλλά μετά τα πρώτα τρίμηνα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, παρά το επιχείρημα των τραπεζιτών ότι έχουν ήδη μειωθεί τα επιτόκια και ότι δεν έχει μετακυληθεί το κόστος στους καταναλωτές από τις αυξημένες αποδόσεις στις καταθέσεις, επιχειρείται μία οριακή αποκλιμάκωση στα επιτόκια δανεισμού, με «όχημα» την... τριπλάσια μείωση των επιτοκίων στις καταθέσεις προθεσμίας, που αποτελούν τη «μερίδα του λέοντος» στο σύνολο των καταθέσεων, με ποσοστό 70%.
Ειδικότερα, σχεδιάζοντας μια νέα μείωση της τάξεως της 1,5 ποσοστιαίας μονάδας στις προθεσμιακές καταθέσεις, οι τράπεζες μόνο και μόνο εξαιτίας της κίνησης αυτής, θα έχουν την ευχέρεια να μειώσουν κατά μισή ποσοστιαία μονάδα επιπλέον, τα επιτόκια των δανείων τους, από μόνες τους, δηλαδή, χωρίς κάποιο αντίστοιχο σήμα από τις αγορές ή την κεντρική τράπεζα. Φυσικά, διευρυμένα παραμένουν ακόμη τα περιθώρια του επιτοκίου (spreads), καθώς και τα περιθώρια κέρδους, που καθιστούν τις δανειακές υποχρεώσεις πιο υψηλές, τόσο σε νοικοκυριά, όσο και σε επιχειρήσεις, αντανακλώντας το λεγόμενο ασφάλιστρο κινδύνου.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Πρόσφατο παράδειγμα, η ATEbank, που ανακοίνωσε μείωση από την 1η Φεβρουαρίουκατά 0,25% των κυμαινόμενων επιτοκίων του βασικού προγράμματος στεγαστικών δανείων αγροτών, σε συνέχεια της πρόσφατης μείωσης του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και παράλληλα με αντίστοιχη μείωση στα επιτόκια Ταμιευτηρίου.
Το συνολικό κόστος των δανείων, επίκειται να μειωθεί συνολικά, λαμβανομένης μίας σειράς παραμέτρων, αν συνυπολογισθούν πέραν της αυτόνομης παρέμβασης των ίδιων των τραπεζών στα επιτόκιά τους, της προβλεπόμενης συνέχισης της πτωτικής πορείας των επιτοκίων στην ευρωζώνη. Το τελευταίο διάστημα, τόσο το euribor όσο και το παρεμβατικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχουν υποχωρήσει σε ποσοστά που υπερβαίνουν τις 2,5 ποσοστιαίες μονάδες και οι ελληνικές τράπεζες, «υπακούοντας» στο σήμα αυτό, μείωσαν αντίστοιχα τα επιτόκια των δανείων που συνδέονται με τα παρεμβατικά επιτόκια. Κυρίως βέβαια, οι μειώσεις που έχουν γίνει αφορούν τα δάνεια που είναι εκφρασμένα στο διατραπεζικό euribor, καθώς η πλειοψηφία των κυμαινόμενων είναι σε euribor. Σχεδόν οι περισσότερες τράπεζες, έχουν καταργήσει ακόμη και σαν προϊόν τα δάνεια που ως επιτόκιο αναφοράς έχουν αυτό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς ήταν... κάτω του κόστους. Ειδικά, όταν από την άλλη πλευρά, έδιναν στις προθεσμιακές τους, πολύ υψηλά επιτόκια.
Ο τόνος για μία νέα επερχόμενη μείωση επιτοκίων δόθηκε ήδη από το διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ, που στο πλαίσιο συνέντευξής του, προανήγγειλε μία νέα μείωση του παρεμβατικού επιτοκίου τον Μάρτιο, σε ποσοστό που μπορεί να υπερβαίνει το 0,25 της μονάδας, ποσοστό το οποίο αντανακλούσε τις μέχρι πρότινος μειώσεις.
Οι Ελληνες τραπεζίτες υποστηρίζουν ότι το κόστος δανεισμού έχει παρά την κρίση περιορισθεί, μέσω ακριβώς των μειώσεων των επιτοκίων από τις παρεμβάσεις της κεντρικής τράπεζας και εκτιμούν ότι με την ομαλοποίηση της πορείας του euribor, που είχε φθάσει σε ιστορικά σημεία στα τέλη του 2008, θα επέλθει σταδιακά και η επαναφορά των spreads σε πιο λογικά επίπεδα, όσο ο κίνδυνος θα τείνει να εκλείπει.
ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΥΨΗΛΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
Ακόμη και με την προβλεπόμενη αποκλιμάκωση των επιτοκίων στις καταθέσεις, το καταθετικό κοινό εξακολουθεί να απολαμβάνει υψηλές αποδόσεις. Συνδυαστικά, με μία υποσχόμενη αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού, που θα καταστήσει τις νέες συμβάσεις δανείων, αλλά και όσες τρέχουν με κυμαινόμενα επιτόκια, χαμηλότερου κόστους, ο μέσος καταναλωτής θα βρεθεί αντιμέτωπος με μία ορθολογικότερη αντιμετώπιση από το τραπεζικό σύστημα.
Αν προστεθεί σε αυτό και η απαλοιφή των στρεβλώσεων οι οποίες είχαν αποτυπωθεί σε ορισμένες τράπεζες που χρέωναν υπερβολικά κάποια έξοδα και συναλλαγές (αν και οι περισσότερες τράπεζες έχουν ελάχιστη έως καθόλου χρέωση σε όσα κατηγορούνται, π.χ. στις χρεώσεις για αναλήψεις μετρητών), τότε οι συνθήκες δανεισμού κρίνονται ευνοϊκές. Αλλωστε, οι τράπεζες, που ενίσχυσαν τα κεφάλαιά τους και με την προσφυγή στο πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, υπόσχονται και δεσμεύονται για ρυθμό αύξησης των χορηγήσεων σε ποσοστό που τουλάχιστον θα πιάσει το στόχο του 10%. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, αυτό δεν συνεπάγεται αθρόα και άνευ ορίων ή κριτηρίων έγκριση και χορήγηση δανείων. Οι προϋποθέσεις και ο μηχανισμός εγκρίσεων έχουν σαφώς γίνει πιο αυστηροί και λειτουργούν στη λογική και τη βάση, μεγαλύτερου και εις βάθους ελέγχου των υποψηφίων δανειοληπτών.
Το σημερινό τοπίο στο χώρο των καταθέσεων
Οι νέες μειώσεις προεξοφλούνται μέσα στο σκηνικό που διέπει και τον χώρο των καταθέσεων. Σαφώς, οι προσφερόμενες αποδόσεις δεν θυμίζουν αυτές των προηγούμενων μηνών, όπου οι τράπεζες στο όνομα της απουσίας ρευστότητας, φάνηκαν περισσότερο γενναιόδωρες από ποτέ, με τις προθεσμιακές για ποσά άνω των 100.000 ευρώ να αποσπούν αποδόσεις έως και 7%, προσελκύοντας όλα τα κεφάλαια που ήταν τότε επενδεδυμένα σε ομόλογα, χρηματιστήρια, σύνθετα επενδυτικά προϊόντα ή σε.... συρτάρια.
Σήμερα, η τιμολόγηση έχει αλλάξει, αλλά εξακολουθεί να είναι υψηλή, αν και βαίνει μειούμενη. Χαρακτηριστικό είναι πάντως, ότι το 70% των καταθέσεων είναι προθεσμιακού χαρακτήρα, τρίμηνες ή εξάμηνες. Ενδεικτικά, ο μέσος όρος των τραπεζικών προϊόντων στις καταθέσεις προθεσμίας, προσφέρει σήμερα για τρίμηνες καταθέσεις έως 50.000 ευρώ, επιτόκια της τάξεως του 3,50 - 3,70%. Για τα ποσά αυτά και για 3μηνες καταθέσεις, έχει σημειωθεί μία αποκλιμάκωση της τάξεως του 0,70% από τις αρχές Ιανουαρίου.
Για διάρκεια έξι μηνών και για ανάλογα ποσά, τα επιτόκια έχουν σημειώσει μεγαλύτερη πτώση και ανέρχονται στο 3,20% - 3,50%. Στις προθεσμιακές καταθέσεις που υπερβαίνουν τα 100.000 ευρώ, οι αποδόσεις που ίσχυαν μέχρι και στα τέλη του 2008 και που υπερέβαιναν το 6%, έχουν ήδη υποχωρήσει στο επίπεδο του 5% για ένα τρίμηνο, σε ορισμένες τράπεζες. Κατά μέσο όρο, οι αποδόσεις κατεβαίνουν στο 3,70% - 3,80% και για ένα εξάμηνο. Ολα όμως είναι ανάλογα με την επαρκή ρευστότητα κάθε τράπεζας. Αλλος σήμερα δανείζεται μόλις 2,5% και άλλος, εξακολουθεί να δίνει 5%. Ο μέσος όρος, πάντως, είναι όπως προαναφέρθηκε, το 3,80%.
Κέρδος 1/2/2009 07:15
lspyropoulou@kerdos.gr
Υπέρ των δανειοληπτών... αναμένεται να κινηθεί ο τραπεζικός τομέας, σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση του κόστους δανεισμού, αν και νεότερες ουσιαστικές μειώσεις επιτοκίων, αναμένεται να πραγματοποιηθούν εντός του έτους, αλλά μετά τα πρώτα τρίμηνα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, παρά το επιχείρημα των τραπεζιτών ότι έχουν ήδη μειωθεί τα επιτόκια και ότι δεν έχει μετακυληθεί το κόστος στους καταναλωτές από τις αυξημένες αποδόσεις στις καταθέσεις, επιχειρείται μία οριακή αποκλιμάκωση στα επιτόκια δανεισμού, με «όχημα» την... τριπλάσια μείωση των επιτοκίων στις καταθέσεις προθεσμίας, που αποτελούν τη «μερίδα του λέοντος» στο σύνολο των καταθέσεων, με ποσοστό 70%.
Ειδικότερα, σχεδιάζοντας μια νέα μείωση της τάξεως της 1,5 ποσοστιαίας μονάδας στις προθεσμιακές καταθέσεις, οι τράπεζες μόνο και μόνο εξαιτίας της κίνησης αυτής, θα έχουν την ευχέρεια να μειώσουν κατά μισή ποσοστιαία μονάδα επιπλέον, τα επιτόκια των δανείων τους, από μόνες τους, δηλαδή, χωρίς κάποιο αντίστοιχο σήμα από τις αγορές ή την κεντρική τράπεζα. Φυσικά, διευρυμένα παραμένουν ακόμη τα περιθώρια του επιτοκίου (spreads), καθώς και τα περιθώρια κέρδους, που καθιστούν τις δανειακές υποχρεώσεις πιο υψηλές, τόσο σε νοικοκυριά, όσο και σε επιχειρήσεις, αντανακλώντας το λεγόμενο ασφάλιστρο κινδύνου.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Πρόσφατο παράδειγμα, η ATEbank, που ανακοίνωσε μείωση από την 1η Φεβρουαρίουκατά 0,25% των κυμαινόμενων επιτοκίων του βασικού προγράμματος στεγαστικών δανείων αγροτών, σε συνέχεια της πρόσφατης μείωσης του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και παράλληλα με αντίστοιχη μείωση στα επιτόκια Ταμιευτηρίου.
Το συνολικό κόστος των δανείων, επίκειται να μειωθεί συνολικά, λαμβανομένης μίας σειράς παραμέτρων, αν συνυπολογισθούν πέραν της αυτόνομης παρέμβασης των ίδιων των τραπεζών στα επιτόκιά τους, της προβλεπόμενης συνέχισης της πτωτικής πορείας των επιτοκίων στην ευρωζώνη. Το τελευταίο διάστημα, τόσο το euribor όσο και το παρεμβατικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχουν υποχωρήσει σε ποσοστά που υπερβαίνουν τις 2,5 ποσοστιαίες μονάδες και οι ελληνικές τράπεζες, «υπακούοντας» στο σήμα αυτό, μείωσαν αντίστοιχα τα επιτόκια των δανείων που συνδέονται με τα παρεμβατικά επιτόκια. Κυρίως βέβαια, οι μειώσεις που έχουν γίνει αφορούν τα δάνεια που είναι εκφρασμένα στο διατραπεζικό euribor, καθώς η πλειοψηφία των κυμαινόμενων είναι σε euribor. Σχεδόν οι περισσότερες τράπεζες, έχουν καταργήσει ακόμη και σαν προϊόν τα δάνεια που ως επιτόκιο αναφοράς έχουν αυτό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς ήταν... κάτω του κόστους. Ειδικά, όταν από την άλλη πλευρά, έδιναν στις προθεσμιακές τους, πολύ υψηλά επιτόκια.
Ο τόνος για μία νέα επερχόμενη μείωση επιτοκίων δόθηκε ήδη από το διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ, που στο πλαίσιο συνέντευξής του, προανήγγειλε μία νέα μείωση του παρεμβατικού επιτοκίου τον Μάρτιο, σε ποσοστό που μπορεί να υπερβαίνει το 0,25 της μονάδας, ποσοστό το οποίο αντανακλούσε τις μέχρι πρότινος μειώσεις.
Οι Ελληνες τραπεζίτες υποστηρίζουν ότι το κόστος δανεισμού έχει παρά την κρίση περιορισθεί, μέσω ακριβώς των μειώσεων των επιτοκίων από τις παρεμβάσεις της κεντρικής τράπεζας και εκτιμούν ότι με την ομαλοποίηση της πορείας του euribor, που είχε φθάσει σε ιστορικά σημεία στα τέλη του 2008, θα επέλθει σταδιακά και η επαναφορά των spreads σε πιο λογικά επίπεδα, όσο ο κίνδυνος θα τείνει να εκλείπει.
ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΥΨΗΛΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
Ακόμη και με την προβλεπόμενη αποκλιμάκωση των επιτοκίων στις καταθέσεις, το καταθετικό κοινό εξακολουθεί να απολαμβάνει υψηλές αποδόσεις. Συνδυαστικά, με μία υποσχόμενη αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού, που θα καταστήσει τις νέες συμβάσεις δανείων, αλλά και όσες τρέχουν με κυμαινόμενα επιτόκια, χαμηλότερου κόστους, ο μέσος καταναλωτής θα βρεθεί αντιμέτωπος με μία ορθολογικότερη αντιμετώπιση από το τραπεζικό σύστημα.
Αν προστεθεί σε αυτό και η απαλοιφή των στρεβλώσεων οι οποίες είχαν αποτυπωθεί σε ορισμένες τράπεζες που χρέωναν υπερβολικά κάποια έξοδα και συναλλαγές (αν και οι περισσότερες τράπεζες έχουν ελάχιστη έως καθόλου χρέωση σε όσα κατηγορούνται, π.χ. στις χρεώσεις για αναλήψεις μετρητών), τότε οι συνθήκες δανεισμού κρίνονται ευνοϊκές. Αλλωστε, οι τράπεζες, που ενίσχυσαν τα κεφάλαιά τους και με την προσφυγή στο πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, υπόσχονται και δεσμεύονται για ρυθμό αύξησης των χορηγήσεων σε ποσοστό που τουλάχιστον θα πιάσει το στόχο του 10%. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, αυτό δεν συνεπάγεται αθρόα και άνευ ορίων ή κριτηρίων έγκριση και χορήγηση δανείων. Οι προϋποθέσεις και ο μηχανισμός εγκρίσεων έχουν σαφώς γίνει πιο αυστηροί και λειτουργούν στη λογική και τη βάση, μεγαλύτερου και εις βάθους ελέγχου των υποψηφίων δανειοληπτών.
Το σημερινό τοπίο στο χώρο των καταθέσεων
Οι νέες μειώσεις προεξοφλούνται μέσα στο σκηνικό που διέπει και τον χώρο των καταθέσεων. Σαφώς, οι προσφερόμενες αποδόσεις δεν θυμίζουν αυτές των προηγούμενων μηνών, όπου οι τράπεζες στο όνομα της απουσίας ρευστότητας, φάνηκαν περισσότερο γενναιόδωρες από ποτέ, με τις προθεσμιακές για ποσά άνω των 100.000 ευρώ να αποσπούν αποδόσεις έως και 7%, προσελκύοντας όλα τα κεφάλαια που ήταν τότε επενδεδυμένα σε ομόλογα, χρηματιστήρια, σύνθετα επενδυτικά προϊόντα ή σε.... συρτάρια.
Σήμερα, η τιμολόγηση έχει αλλάξει, αλλά εξακολουθεί να είναι υψηλή, αν και βαίνει μειούμενη. Χαρακτηριστικό είναι πάντως, ότι το 70% των καταθέσεων είναι προθεσμιακού χαρακτήρα, τρίμηνες ή εξάμηνες. Ενδεικτικά, ο μέσος όρος των τραπεζικών προϊόντων στις καταθέσεις προθεσμίας, προσφέρει σήμερα για τρίμηνες καταθέσεις έως 50.000 ευρώ, επιτόκια της τάξεως του 3,50 - 3,70%. Για τα ποσά αυτά και για 3μηνες καταθέσεις, έχει σημειωθεί μία αποκλιμάκωση της τάξεως του 0,70% από τις αρχές Ιανουαρίου.
Για διάρκεια έξι μηνών και για ανάλογα ποσά, τα επιτόκια έχουν σημειώσει μεγαλύτερη πτώση και ανέρχονται στο 3,20% - 3,50%. Στις προθεσμιακές καταθέσεις που υπερβαίνουν τα 100.000 ευρώ, οι αποδόσεις που ίσχυαν μέχρι και στα τέλη του 2008 και που υπερέβαιναν το 6%, έχουν ήδη υποχωρήσει στο επίπεδο του 5% για ένα τρίμηνο, σε ορισμένες τράπεζες. Κατά μέσο όρο, οι αποδόσεις κατεβαίνουν στο 3,70% - 3,80% και για ένα εξάμηνο. Ολα όμως είναι ανάλογα με την επαρκή ρευστότητα κάθε τράπεζας. Αλλος σήμερα δανείζεται μόλις 2,5% και άλλος, εξακολουθεί να δίνει 5%. Ο μέσος όρος, πάντως, είναι όπως προαναφέρθηκε, το 3,80%.
Κέρδος 1/2/2009 07:15
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)