Αφορά μικροεμπόρους που εντάσσονται στο ν.Κατσέλη αρκεί....

            Στις ρυθμίσεις του νόμου υπάγονται όλα τα φυσικά πρόσωπα που δε διαθέτουν πτωχευτική ικανότητα, δηλαδή, μισθωτοί (δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι), άνεργοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, πρώην έμποροι που, κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης υπαγωγής έχουν χάσει την πτωχευτική ικανότητα και δεν τελούν υπό πτώχευση και έμποροι που συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά της “μικροεμπορικής” δραστηριότητας. Τα παραπάνω πρόσωπα πρέπει να τελούν σε γενική και μόνιμη αδυναμία εξυπηρέτησης των οφειλών τους.Διευκρινίζεται, επίσης, ότι στις ρυθμίσεις δύνανται να υπαχθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές, ενώ αποκλείονται περιπτώσεις δόλιας χρεωκοπίας.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ.1 του Ν. 3869/2010, «φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους (εφεξής οφειλέτες) δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο Δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών τους και απαλλαγή».Η προϋπόθεση της έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας διατυπώνεται από τον νομοθέτη αρνητικά.Το σχετικό αρνητικό γεγονός δεν είναι κατ’ αρχήν απαραίτητο να διαλαμβάνεται στην αίτηση ως στοιχείο ενεργητικής νομιμοποίησης.Σύμφωνα με τον σκοπό του νόμου, στη ρύθμιση του νόμου υπάγονται μόνο φυσικά πρόσωπα, και μάλιστα πρόσωπα που δεν ασκούν αυτοτελή οικονομική δραστηριότητα, που να τους προσδίδει την ιδιότητα του εμπόρου.Προσθέτως, υπάγονται και όσοι ήταν έμποροι, έπαψαν όμως την εμπορία ή την οικονομική τους δραστηριότητα, χωρίς κατά την παύση αυτή να έχουν παύσει τις πληρωμές τους (2 παρ. 3 ΠτΚ) (εντάσσονται στο Ν. 3869/2010, αν έπαυσαν να έχουν εμπορική ιδιότητα, συνέχισαν τις πληρωμές και έπειτα περιήλθαν σε αδυναμία πληρωμών βλ. ΕιρΑθ 142/2011, ΕιρΑθ 127/2011, ΕιρΘεσ 6759/2011).Υπάγονται και οι «μικροέμποροι», για τους οποίους το κέρδος από την άσκηση εμπορικών πράξεων αποτελεί αμοιβή του σωματικού τους μόχθου και κόπου και όχι κερδοσκοπικής δραστηριότητας (ΑΠ 945/1995 ΕΕμπΔ 1996.62) όπως είναι π.χ. η μοδίστρα, ο υπαίθριος μικροπωλητής σε πάγκους, αγορές και πανηγύρια, ο γυρολόγους, ο πλανόδιος λαχειοπώλης κ.λπ., καθώς αυτοί είναι βιοπαλαιστές έτοιμοι να τραπούν εις άλλα βιοποριστικά επαγγέλματα από εποχής εις εποχήν και επομένως δεν έχουν κατά τα ισχύοντα στον ΠτΚ πτωχευτική ικανότητα (ΑΠ 947/1995 ΕΕμπΔ 1996.62, ΑΠ 463/1991 ΕλλΔνη 1991.1216, ΕφΑθ 11433/1995 ΔΕΕ 1996.490, ΕφΑθ 11982/1989, ΑρχΝ 1991.341, ΕιρΑΘ 5074/2011 Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, ΓνωμΟλΝΣΚ 90/2008, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, Παναγιώτης Κατσιρούμπας Πρόεδρος Εφετών, Εισήγηση στην Εθνική σχολή Δικαστών – Πρόγραμμα επιμόρφωσης Ειρηνοδικών, Θεσσαλονίκη 8 και 9-12-2010, σελ. 3, Αθανάσιος Κρητικός ο.π., σελ. 47, Βενιέρης -Κατσάς Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, σελ. 39 και 54, Λιβαδά Χρ Νεότερες αντιλήψεις για την εμπορική ιδιότητα στο παράδειγμα του Ν. 3869/2010, ΧρηΔ 2011.204, Περάκης, Γενικό μέρος του εμπορικού δικαίου, 1999, σελ. 253. Αντιθέτως, δεν υπάγονται στη ρύθμιση του Ν. 3869/2010 οι οφειλέτες που κατά τον χρόνο της παύσεως των πληρωμών είχαν την εμπορική ιδιότητα (αν έπαυσαν τις πληρωμές, όταν ήταν ακόμα έμποροι τότε απορρίπτεται η αίτηση βλ. ΕιρΑθ 43/2011, ΕιρΑΘ 55/2011, ΕιρΘεσ 6372/2011, ΕιρΧαν 333/2011, ΕιρΘες 5106/2011, αδημ. Αθανάσιος Κρητικός ο.π., σελ. 47). Πρέπει, περαιτέρω να τονιστεί ότι στη ρύθμιση του Ν. 3869/2010 δεν υπάγονται ούτε τα ιδιωτικά χρέη του εμπόρου (ΕιρΑθ 165/2011 αδημ.,Αθανάσιος Κρητικός , ο.π., σελ. 49, Βενιέρης-Κατσάς ό.π., σελ. 36). Η εμπορική ιδιότητα, είτε υφιστάμενη, είτε αναγόμενη στο παρελθόν κατά το χρονικό όμως σημείο κατά το οποίο έπαυσαν οι πληρωμές, είναι η προϋπόθεση που προσδίδει πτωχευτική ικανότητα στο φυσικό πρόσωπο, αποκλείοντας την υπαγωγή του στο πεδίο εφαρμογής του νόμου (ΕιρΑθ 43/2011, ΕιρΑθ 55/2011, ΕιρΘεσ 6372/2011, αδημ., απορρίπτονται σε αυτές τις περιπτώσεις οι αιτήσεις υπαγωγής στο Ν. 3869/2010). Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠτΚ (Ν. 3588/2007) πτωχευτική ικανότητα έχουν οι έμποροι, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΕμπΝ και τη διδασκαλία του εμπορικού δικαίου, έμπορος είναι ο κατά σύνηθες επάγγελμα ασκών εμπορικές πράξεις (βλ. ΓνωμΝΣΚ 200/2010, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, που παραπέμπει σε βιβλιογραφία για την ορθή επισήμανση ότι σημασία έχει το σύνηθες και όχι το κύριο επάγγελμα). Σύμφωνα με την κρατούσα άποψη στην νομολογία και την επιστήμη οι ομόρρυθμοι εταίροι, ομόρρυθμης ή ετερόρρυθμης εταιρείας, είναι έμποροι. Οι εταίροι αποκτούν την εμπορική ιδιότητα εξαιτίας της συμμετοχής τους στην εταιρεία (με παράγωγο τρόπο), χωρίς να απαιτείται να διενεργούν οι ίδιοι εμπορικές πράξεις ή να έχουν χαρακτηριστεί από το νόμο ως έμποροι (βλ. Περάκη ό. σελ. 244-245, . Λ Γεωργακόπουλο Εγχειρίδιο εμπορικού δικαίου – τόμος 1 οι έμποροι – τεύχος 1 γενικό μέρος, 1995, σελ. 74). Οι έμποροι επομένως, για τους οποίους μάλιστα βάσει του άρθρου 8 παρ. 2 του Διατάγματος περί αρμοδιότητας των εμποροδικείων ισχύει το τεκμήριο της εμπορικότητας, σύμφωνα με το όποιο όλες οι συναλλαγές που γίνονται από τον έμπορο τεκμαίρεται ότι γίνεται χάριν της εμπορίας του, αποκλείονται από την εφαρμογή του νόμου (Ολ.ΑΠ 488/1968 ΝοΒ 16.1159, ΑΠ 1261/1979 ΕΕμπΔ ΛΑ.580, Βενιέρης Κατσάς ο.π., σελ. 41). Γι’ αυτούς, σε περίπτωση αδυναμίας εκπληρώσεως των ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεών τους κατά τρόπο γενικό και μόνιμο (παύση πληρωμών), ισχύουν οι ρυθμίσεις του Ν. 3588/2007 (ΠτΚ) και όχι αυτές του Ν. 3869/2010. Επομένως, κρίσιμο διάστημα για την εφαρμογή ή μη του νόμου, αποτελεί η ιδιότητα του αιτούντος οφειλέτη ως εμπόρου ή μη, βασικά, κατά τον χρόνο υποβολής της αιτήσεως (Αθ. Κρητικός , ο.π., σ. 39, Βενιέρης – Κατσάς, ο.π. σελ. 57). Συνεπώς, καθίσταται σαφές, ότι ένας οφειλέτης που είχε την εμπορική ιδιότητα για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά δεν την έχει κατά την κατάθεση της αίτησης στο Ειρηνοδικείο, δεν κωλύεται να ακολουθήσει τη διαδικασία του Ν. 3869/2010 αν έπαυσε τις πληρωμές μετά την παύση της εμπορικής δραστηριότητας καθώς δεν έχει πλέον πτωχευτική ικανότητα (ΕιρΧαν 333/2011, αδημ.).

Πάει......και το παραδοσιακό γιαούρτι !!! Σκόνη θα μας ταίζουν

Αποστόλου: Μνημονιακή δέσμευση του 2013 η απόφαση για το γιαούρτι

Business | 

Συζήτηση στη Βουλή, μετά από ερώτηση του Λ. Αυγενάκη

Στο θέμα απόφασης που πρόκειται να εκδώσει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σύμφωνα με την οποία αποσυνδέεται η παρασκευή γιαουρτιού από νωπό γάλα, με πολύ σοβαρές επιπτώσεις, συζητήθηκε σήμερα στη Βουλή στο πλαίσιο ερώτησης του αν. Γραμματέα ΠΕ ΝΔ - Βουλευτή Ηρακλείου κ. Λευτέρη Αυγενάκη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελο Αποστόλου.
 Όπως τόνισε ο κ. Λ. Αυγενάκης στην ομιλία του: «Όπως πληροφορούμαστε έχετε προς έκδοση Υπουργική Απόφαση καθ’ υπόδειξη του ΟΟΣΑ, η οποία αποτελεί απόφαση - βόμβα στην αγορά γάλακτος. Πιο συγκεκριμένα με την απόφαση αυτή αποσυνδέετε το νωπό γάλα από την παρασκευή γιαουρτιού στο όνομα της προσαρμογής με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και αφήνετε «παράθυρο» ακόμη και για χρήση σκόνης γάλακτος και ανοίγετε διάπλατα τις πόρτες για αθρόες εισαγωγές φθηνών προϊόντων γάλακτος.»
 «Τι είδους υποταγή είναι αυτή στον ΟΟΣΑ; Γνωρίζετε τι είδους συμφέροντα εξυπηρετούν αυτές οι ρυθμίσεις; Αυτή είναι η «εργαλειοθήκη Τσίπρα-Καμμένου-Αποστόλου» και όχι η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ!»
 «Η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου με την απαλοιφή του όρου «νωπό γάλα» για την παρασκευή του ελληνικού γιαουρτιού που αποτυπώθηκε σε προσχέδιο κοινής υπουργικής απόφασης αποτελεί τεραστίων διαστάσεων ανατροπή στην εγχώρια αγορά.»
 Εάν επιβεβαιωθούν τα όσα ενημερωνόμαστε ανοίγετε την πόρτα για εισαγωγές όχι μόνο φθηνού νωπού γάλακτος αλλά και φθηνών πρώτων υλών για την παρασκευή γαλακτοκομικών προϊόντων. Και κάτι ακόμη. Την ίδια ώρα, η Τσεχία διεκδικεί τη χρήση του όρου ελληνικό γιαούρτι στα γαλακτοκομικά προϊόντα της. Σχέδιο διατάγματος της Τσεχίας που έχει υποβληθεί προς διαβούλευση στα όργανα της ΕΕ ορίζει τις απαιτήσεις για το γάλα και διεκδικεί να παρασκευάζει προϊόντα χρησιμοποιώντας τον όρο ελληνικό γιαούρτι.
 «Σας ερωτώ λοιπόν: Ισχύουν όλα αυτά; Τι είδους συμφέροντα εξυπηρετείτε; Έχει υποβληθεί προς έγκριση στην Κομισιόν το σχέδιο Υπουργικής Απόφασης; Για ποιους λόγους προβαίνετε σε αυτή την ενέργεια;»

Ε.Π.Κ.Κρήτης : "Πλήρη διάσωση ακίνητης περιουσίας, για δάσκαλο οδήγησης, με τεράστιο χρέος, από το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου"

ΔΕΛΤΊΟ  ΤΎΠΟΥ  7/4 /2016

  Το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου Κρήτης, με την ημερ.21/12/2015 Προσωρινή Διαταγή του , έδωσε  την πρέπουσα οικονομική ανάσα , σε δάσκαλο οδήγησης ,  κάνοντας δεκτό το αίτημα του , για ρύθμιση των οφειλών του, έναντι τεσσάρων  πιστωτριών Τραπεζών, με συνολικό ποσό χρέους  ,προς αυτές , ποσού 265.115,10 ευρώ,  σώζοντας όλα του ,τα περιουσιακά στοιχεία.(αρκετά ακίνητα ,αγροτεμάχια  και Ι.Χ)

  Επί της ουσίας της υπόθεσης και σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΄Ενωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, ο εν λόγω  δανειολήπτης με μεγάλη ακίνητη περιουσία, δεν δίστασε να καταθέσει αίτηση υπαγωγής του, στις ευνοϊκές διατάξεις του ν.Κατσέλη, αφού διαπίστωσε ότι είχε περιέλθει σε αδυναμία , εκπλήρωσης των ληξιπρόθεσμων χρεών του  (λόγω οικονομικής ύφεσης)  πρόκειται για δανειολήπτη 55 ετών, έγγαμο , χωρίς παιδιά, με  σύζυγο άνεργη, με ελάχιστο εισόδημα.

Εισοδήματα  που ο ίδιος διαθέτει: 700 -750 ευρώ , κατά μέσω όρο, από παροχή υπηρεσίας ,του επαγγέλματος του.
 Περιουσιακά στοιχεία που ο ίδιος διαθέτει: α)κατοικία 52,50 τ.μ 50% εξ αδιαιρέτου β) αποθήκη 67,40τ.μ,50% εξ  αδιαιρέτου  γ)Αγροτεμάχια δ) Ι.Χ

Ειδικότερα το Ειρηνοδικείο του Ηρακλείου  , αφού μελέτησε το φάκελλο της δικογραφίας ,τα έγγραφα που προσκόμισε η πληρεξούσια δικηγόρος του  αιτούντος, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσαν προφορικά  οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι των διαδίκων ,εξέδωσε   την ημερ 21-12-2015 ,Προσωρινή Διαταγή, όπου ορίζεται:  
  

α)Δέχεται την αίτηση 

 β)Διατάσσει, την αναστολή των καταδιωκτικών μέτρων κατά του αιτούντος

γ)Διατάσσει, τη διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας  του  αιτούντος, έως την συζήτηση της κρινόμενης αίτησης , που η συζήτηση της οποίας ορίσθηκε   στις 9/11/2021
δ)Επιβάλλει ,για την ικανοποίηση των Τραπεζών, την καταβολή δόσης ,από τον  αιτούντα Α) 200 ευρώ ,μηνιαίως . από 1/1/2016 έως 1-1-2019 και Β) από 1-1-2019 έως την εκδίκαση της αίτησης 300 ευρώ ΜΌΝΟ  για την πιστώτρια για την οποία έχει εγγραφεί εμπράγματη ασφάλεια (Α προσημείωση υποθήκης) για το 1/2 εξ αδιαιρέτου ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια  κατοικία του.
   Για ενημέρωση και ένταξη στον νόμο Κατσέλη, κάθε υπερχρεωμένος ,μπορεί να έρχεται σε επαφή με την Ένωση, στα τηλ.2821092306, 2821092666 και 2842020140   

Η Πρόεδρος της ΄Ενωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης
 Ιωάννα Μελάκη

Γύρισαν την πλάτη οι δανειολήπτες στις τράπεζες

«Άνθρακες ο θησαυρός» αποδεικνύεται στην πράξη η ανταπόκριση των δανειοληπτών να ρυθμίσουν τα δάνειά τους μέσω της διαδικασίας που προβλέπει ο Κώδικας Δεοντολογίας των τραπεζών.

Πληροφορίες του Euro2day.gr αναφέρουν ότι στο πρώτο κύμα ειδοποιητηρίων που απέστειλαν οι τράπεζες σε πάνω από 400.000 δανειολήπτες, με δάνειο σε καθυστέρηση άνω των 30 ημερών, ανταποκρίθηκε μόλις το 5%.

Έως το τέλος Απριλίου το τραπεζικό σύστημα αναμένεται να στείλει τη δεύτερη επιστολή, η οποία -όπως εξηγούν τραπεζικές πηγές- θα είναι σε αυστηρότερη γλώσσα.

Στην περίπτωση που ο δανειολήπτης δεν ανταποκριθεί και στη δεύτερη επιστολή-ειδοποίηση, τότε σε χρονικό διάστημα τουλάχιστον 30 ημερών η υπόθεσή του θα περάσει στο τρίτο και «φαρμακερό», όπως το περιγράφουν, στάδιο, στο οποίο αναμένεται να χαρακτηριστεί «μη συνεργάσιμος».

Στην περίπτωση αυτή ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στις τράπεζες να προχωρήσουν στην αναγκαστική εκτέλεση του δανείου και στον πλειστηριασμό της κατοικίας, εφόσον πρόκειται για στεγαστικό δάνειο.

Οπως αναφέρει το ίδιο ρεπορτάζ, η ρύθμιση με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Δεοντολογίας δεν αφορά δάνεια που έχουν καταγγελθεί.

Δυσνόητη διαδικασία

Η βασική αιτία της μικρής προσέλευσης των δανειοληπτών στο κάλεσμα των τραπεζών να ρυθμίσουν το δάνειό τους με τη συμπλήρωση του εντύπου της Τυποποιημένης Οικονομικής Κατάστασης, όπως προβλέπει ο Κώδικας Δεοντολογίας, είναι το γεγονός ότι είναι δύσκολο και δυσνόητο το κείμενο.

«Πρόκειται για δαιδαλώδες έντυπο και σαφώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να το συμπληρώσουν σωστά. Είναι χρονοβόρα διαδικασία, με έντονο γραφειοκρατικό χαρακτήρα», τονίζει στην ιστοσελίδα στέλεχος τράπεζας και προσθέτει:

«Ενισχυτικά στην αγνόηση της πρώτης προειδοποίησης συμβάλλει το γεγονός ότι χρησιμοποιεί ήπια γλώσσα. Δεν είναι σε αυστηρό ύφος και δεν αναφέρεται στους κινδύνους».

Αντίθετα, οι επιστολές-ειδοποιητήρια που θα λάβουν οι δανειολήπτες έως το τέλος Απριλίου αναμένεται, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, να είναι αυστηρές και να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις αρνητικές συνέπειες στην περίπτωση που ο δανειολήπτης δεν συνεργαστεί.

Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, τονίζει το δημοσίευμα, το γεγονός ότι οι πλειστηριασμοί μπορούν πλέον να γίνονται και το μόνο που έχει παγώσει το άνοιγμα της διαδικασίας είναι η απεργία των δικηγόρων.

Οι ίδιοι και οι ίδιοι

Αλλο ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι δανειολήπτες που ρυθμίζουν τα δάνειά τους, είτε μέσω των διατάξεων του Κώδικα Δεοντολογίας είτε αυτόνομα στο τραπεζικό κατάστημα, είναι, σύμφωνα με τα τραπεζικά στελέχη, οι ίδιοι που ρυθμίζουν τις υποχρεώσεις τους τα τελευταία χρόνια.

«Σίγουρα δεν εμφανίζονται οι στρατηγικά κακοπληρωτές, οι οποίοι αποτελούν τον πρώτο και ουσιαστικό στόχο για το τραπεζικό σύστημα», αναφέρουν χαρακτηριστικά. Ωστόσο, το ποσοστό των δανειοληπτών που ρυθμίζουν εκτός Κώδικα είναι πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο που έχει κληθεί να ρυθμίσει με βάση τον Κώδικα.

Τι προβλέπει ο Κώδικας

Στην τροποποίηση του Κώδικα Δεοντολογίας προβλέπεται ότι η πρώτη υποχρεωτική ειδοποίηση της τράπεζας προς τον οφειλέτη «μπορεί να αποσταλεί έως την 30ή Δεκεμβρίου 2015 για τις περιπτώσεις δανείων που συμπληρώνουν οποτεδήποτε μέχρι και την 15η Δεκεμβρίου 2015 καθυστέρηση μεγαλύτερη των τριάντα ημερολογιακών ημερών».

Σημειώνεται ότι βάσει της προηγούμενης τροποποίησης του Κώδικα Δεοντολογίας που είχε γίνει τον Μάρτιο του 2015, οριζόταν ότι η πρώτη υποχρεωτική ειδοποίηση της τράπεζας προς τον ληξιπρόθεσμο οφειλέτη μπορεί να αποσταλεί μέχρι την 30ή Ιουνίου 2015 για όλες τις περιπτώσεις δανείων που συμπληρώνουν οποτεδήποτε πριν από την ημερομηνία αυτή καθυστέρηση μεγαλύτερη των 45 ημερών.

Επομένως, με τη νέα απόφαση-τροποποίηση παρέχεται παράταση ενός εξαμήνου σε υπερήμερους οφειλέτες, ώστε να ενταχθούν στις διαδικασίες και να συνεργαστούν με την τράπεζά τους για τη ρύθμιση τους δανείου τους.

Βέβαια, επισημαίνεται πως μειώνονται και οι ημέρες καθυστέρησης για να λάβει από την τράπεζα το πρώτο «γράμμα», από τις 45 στις 30 ημέρες.

Όπως αναφέρεται στον αναθεωρημένο Κώδικα Δεοντολογίας, η εν λόγω ειδοποίηση (της τράπεζας στον δανειολήπτη) παρέχει προθεσμία δεκαπέντε εργάσιμων ημερών στον δανειολήπτη να ενταχθεί στο δεύτερο στάδιο της Διαδικασίας Επίλυσης Καθυστερήσεων υποβάλλοντας στο ίδρυμα:

- εφόσον είναι φυσικό πρόσωπο, την «Τυποποιημένη Κατάσταση Οικονομικής Πληροφόρησης», συμπληρωμένη, σύμφωνα και με τα προβλεπόμενα στην από 5.12.2014 διευκρινιστική εγκύκλιο της Τράπεζας της Ελλάδος,

- εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο, τα στοιχεία τα οποία ζητούνται από το ίδρυμα για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας νομικού προσώπου, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που το ίδρυμα ακολουθεί για την αξιολόγηση αυτή.

Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης αποστέλλεται εντός δεκαπέντε ημερολογιακών ημερών από τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας η προειδοποιητική επιστολή της τράπεζας στις περιπτώσεις δανειοληπτών, εφόσον ο αποχαρακτηρισμός αυτών ως συνεργάσιμων μπορεί να έχει συνέπεια το εκπλειστηρίασμα της μοναδικής κατοικίας τους με νομικές διαδικασίες που προτίθεται να κινήσει το ίδρυμα.

Για τα δάνεια που περιέρχονται σε καθυστέρηση μεγαλύτερη των τριάντα ημερολογιακών ημερών μετά την 15η Δεκεμβρίου 2015, η πρώτη υποχρεωτική ειδοποίηση αποστέλλεται από το ίδρυμα εντός δεκαπέντε ημερολογιακών ημερών από τον χρόνο συμπλήρωσης της καθυστέρησης των τριάντα ημερολογιακών ημερών.

Για την ιεράρχηση του επείγοντος της αποστολής ειδοποιήσεων, τα ιδρύματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Πράξης Εκτελεστικής Επιτροπής 42/30.5.2014, όπως ισχύει, θα λαμβάνουν υπόψη την κατηγοριοποίηση των δανείων που έχουν πραγματοποιήσει με βάση ιδίως τις παραμέτρους κινδύνου, δυνάμει των διατάξεων της προαναφερόμενης Πράξης, όπως εκάστοτε ισχύουν, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την προοπτική υλοποίησης και των σχετικών δράσεων που προβλέπονται στον Ν. 4336/2015.

Καταχρηστική η καταγγελία του δανείου από την τράπεζα όταν οι απαιτήσεις είναι ασφαλισμένες και ο δανειολήπτης βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία

Μον Πρωτ Αθ.2728/2014 - Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος από τη δανείστρια Τράπεζα κατ’ άρθρα 178, 200, 288 ΑΚ, όταν καταγγέλλει δανειακή σύμβαση έχοντας εξασφαλισμένα εμπράγματα δικαιώματα και ο οφειλέτης δεν δύναται να ανταποκριθεί λόγω πρόσκαιρης οικονομικής αδυναμίας στις δανειακές του υποχρεώσεις, ιδίως όταν η εκπλήρωση της παροχής οδηγεί σε πλήρη οικονομική του καταστροφή χωρίς ουσιαστικό κέρδος για τον δανειστή. «…Σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ ναι μεν η άσκηση του δικαιώματος, όπως αυτό της έκδοσης διαταγής πληρωμής, απαγορεύεται, αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, όμως μόνο το γεγονός ότι η άσκηση του δικαιώματος στη συγκεκριμένη περίπτωση επιφέρει βλάβη, έστω και μεγάλη, στον οφειλέτη, δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει ως καταχρηστική την άσκησή του, αλλά πρέπει να συνδυάζεται και με άλλες περιστάσεις, όπως συμβαίνει όταν ο δανειστής δεν έχει στην πραγματικότητα συμφέρον από την άσκηση του δικαιώματος του.

Στο πλαίσιο αυτό ο δανειστής, ο οποίος ασκώντας συμβατικό δικαίωμά του επιδιώκει την είσπραξη της απαίτησής του, ενεργεί ασφαλώς προς ικανοποίηση θεμιτού συμφέροντος του, συνυφασμένου με τη διαχείριση της περιουσίας του, τον τρόπο της οποίας αυτός ελεύθερα κατ’ αρχήν αποφασίζει, εκτός και πάλι αν στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει υπέρβαση και μάλιστα προφανής των αρχών της καλής πίστης, των χρηστών ηθών και του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματος (ΑΠ 1472/2004). Αυτό συμβαίνει και όταν η συμπεριφορά του δανειστή που προηγήθηκε της άσκησης του δικαιώματος του, σε συνδυασμό με την πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε στο μεσοδιάστημα, δημιούργησαν στον οφειλέτη την εύλογη πεποίθηση ότι ο δανειστής δεν θα ασκούσε το δικαίωμά του στο χρόνο που το άσκησε, με αποτέλεσμα η πρόωρη άσκησή του να προκαλεί επαχθείς συνέπειες στον οφειλέτη και να εμφανίζεται έτσι αδικαιολόγητη και καταχρηστική. Ειδικότερα οι Τράπεζες, ως χρηματοδοτικοί οργανισμοί που ασκούν αποφασιστική επίδραση στην ανάπτυξη και στη λειτουργία των χρηματοδοτούμενων απ’ αυτές επιχειρήσεων, έχουν αυξημένη ευθύνη κατά την άσκηση του χρηματοδοτικού τους έργου και οφείλουν να μεριμνούν για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων που χρηματοδοτούν, αφού από τη φύση της η πιστωτική σχέση, ως διαρκής έννομη σχέση ιδιαίτερης εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλομένων, επιβάλλει την υποχρέωση πίστης και προστασίας από την πλευρά των τραπεζών των συμφερόντων των πελατών τους, ώστε να αποφεύγονται υπέρμετρα επαχθείς γι’ αυτούς συνέπειες. Συνεπώς και για το λόγο αυτό, η άσκηση των δικαιωμάτων τους θα πρέπει να κυριαρχείται από τις αρχές της καλόπιστης και σύμφωνης με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη εκπλήρωσης των οφειλόμενων παροχών (ΑΚ 178, 200, 288) και να αποφεύγεται αντίστοιχα κάθε κατάχρηση στη συμπεριφορά τους. Ετσι, σε περίπτωση δυσχέρειας του οφειλέτη της Τράπεζας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του από την δανειακή σύμβαση λόγω πρόσκαιρης οικονομικής αδυναμίας του, που όμως υπερβαίνει τα όρια της αντοχής του, η καλόπιστη από την πλευρά της Τράπεζας συμπεριφορά επιβάλλει σ’ αυτή την υποχρέωση να ανεχθεί μια εύλογη καθυστέρηση στην εκπλήρωση της παροχής του οφειλέτη, ιδίως όταν η επιδίωξη της άμεσης εκπλήρωσης της παροχής του πρόκειται να οδηγήσει σε πλήρη οικονομική καταστροφή του, χωρίς ουσιαστικό κέρδος για την ίδια. Κατά την έννοια αυτή η Τράπεζα θα πρέπει, σε περίπτωση πρόσκαιρης οικονομικής αδυναμίας του πελάτη της, να αποφύγει την εσπευσμένη καταγγελία της μεταξύ τους δανειακής σύμβασης, προπάντων όταν οι απαιτήσεις της είναι ασφαλισμένες με εμπράγματες ή προσωπικές ασφάλειες, ο δε πελάτης της βρίσκεται σε άμεση οικονομική εξάρτηση απ’ αυτή και δεν οφείλει σε τρίτους, αφού τότε οι παραπάνω ενέργειές της προσλαμβάνουν καταχρηστικό χαρακτήρα (ΑΠ 1352/2011 Α` Δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Με τον 1ο λόγο της κρινόμενης ανακοπής οι ανακόπτοντες εκθέτουν ότι η καθ’ ης τους κοινοποίησε την ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής κατά παράβαση των άρθρων 281 και 179 ΑΚ, καθώς και του ν. 2251/1994 εξερχόμενη των ορίων της καλής πίστης και της εντιμότητας στις συναλλαγές. Ότι ειδικότερα, ο 1oς ανακόπτων, ως πρωτοφειλέτης, είχε αιτηθεί, κατόπιν της από 01.11.2012 γραπτής πρόσκλησης για καταβολή ληξιπρόθεσμων οφειλών, απορρεουσών από την ένδικη δανειακή σύμβαση, εκ μέρους της καθ’ ης, επιστολή περί εξωδικαστικής ρύθμισης των ως άνω οφειλών, προτείνοντας την καταβολή ποσού 750,00 ευρώ μηνιαίως, για χρονικό διάστημα ενός έτους. Οτι η καθ’ ης απέρριψε το αίτημα αυτό μετά διάστημα τεσσάρων μηνών, δυνάμει της από 30.04.2013 επιστολής της, ενημερώνοντας παράλληλα τους ανακόπτοντες ότι είχε εν τω μεταξύ αιτηθεί την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής. Ότι καθ’ όλο το χρονικό διάστημα Δεκεμβρίου 2012 Μαρτίου 2013 οι ανακόπτοντες κατέβαλαν μηνιαίως το ποσό των 750,00 ευρώ, παρά τις αντίξοες οικονομικές συνθήκες. Ότι η καθ’ ης θα έπρεπε να θέσει το λογαριασμό σε οριστική καθυστέρηση την 01.11.2012, με υπόλοιπο το ποσό των 92.972.00 ευρώ, αντί να πετύχει καταχρηστικώς την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής για το ποσό των 94.285.90 ευρώ, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι ανακόπτοντες και σε υπέρογκα δικαστικά έξοδα, συνολικού ύψους 1.684,00 ευρώ. Ότι από την ως άνω αντίθετη προς τα χρηστά ήθη συμπεριφορά της καθ’ ης οι ανακόπτοντες θα υποστούν βλάβη, διότι η επιχείρηση του 1ου ανακόπτοντος είναι το μοναδικό του περιουσιακό στοιχείο, από το οποίο καλύπτει τα προς το ζην των τέκνων του, για τα οποία καταβάλει διατροφή. Ότι, περαιτέρω, η καθ’ ης ουδέποτε κοινοποίησε στους ανακόπτοντες αναλυτικά αντίγραφα της κίνησης του λογαριασμού που εξυπηρετούσε την ένδικη δανειακή σύμβαση, με αποτέλεσμα να μην έχουν λάβει γνώση του οφειλόμενου ποσού και να ην έχουν αποδεχθεί το χρεωστικό υπόλοιπο. Ο λόγος αυτός, όπως εκτιμάται από το Δικαστήριο, είναι επαρκώς ορισμένος και νόμιμος, όσον αφορά το σκέλος του περί καταχρηστικής έκδοσης της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, εν μέσω διαπραγματεύσεων περί ρύθμισης της ένδικης οφειλής και παρά τις τμηματικές καταβολές εκ μέρους των ανακοπτόντων, στηριζόμενος στις διατάξεις των άρθρων 281 και 179 ΑΚ και 623 επ. ΚΠολΔ, πρέπει επομένως να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.

Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος των ανακοπτόντων, η οποία λήφθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την προκειμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, καθώς και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Μεταξύ της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «.... ..... ...... ...................» και του 1ου ανακόπτοντος, ως πρωτοφειλέτη, και των 2ης και 3ης ανακοπτουσών, ως εγγυητριών, συνήφθη η υπ’ αριθ. 50747/25.5.2005 σύμβαση στεγαστικού δανείου (.......... ...........), ποσού 147.000,00 ευρώ, διάρκειας 15 ετών. Προς εξασφάλιση της δανείστριας τράπεζας «........ ................ », ενεγράφη, δυνάμει της υπ’ αριθ. 25443 Σ/24.05.2005 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, συναινετική προσημείωση υποθήκης μέχρι του ποσού των 187.000,00 ευρώ, επί του εξής ακινήτου του 1ου ανακόπτοντος, ήτοι ενός οικοπέδου αρτίου και οικοδομήσιμου, επιφάνειας 264 τ.μ., κείμενου στο Δήμο Αιγάλεω Αττικής, επί της συμβολής των οδών ...... ....... αριθ. .. και .......... ... , μετά της υφισταμένης επ’ αυτού οικοδομής, αποτελούμενης από υπόγειο, επιφάνειας 115,47 τ.μ. και ισόγειο, επιφάνειας 152,01 τ.μ., στο οποίο στεγαζόταν η ατομική επιχείρηση του 1ου ανακόπτοντος (φούρνος με παρασκευαστήριο). Εξάλλου, η ανωτέρω δανείστρια τράπεζα μετονομάσθηκε σε «......» (ΦΕΚ τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ 5635/22.06.2010) και στη θέση της υπεισήλθε ως διάδοχος κατά νόμο η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «..................................» (ΦΕΚ Β’ 2856/17.12.2011). Ακολούθως, δυνάμει της από 18.01.2013 απόφασης της Επιτροπής Μέτρων Εξυγίανσης της Τράπεζας της Ελλάδος ανακλήθηκε η άδεια της ως άνω ανώνυμης εταιρείας και τέθηκε αυτή σε ειδική εκκαθάριση (άρθρο 68 του ν. 3601/2007), διορισθείσας ως ειδικής εκκαθαρίστριας της κας. ........ .... , υπεισερχόμενης έτσι αυτής στα δικαιώματα της πρώην «....». Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ανακόπτοντες, αντιμετωπίζοντας οικονομική δυσχέρεια, ιδιαίτερα από το μήνα Ιούνιο του έτους 2012, δεν ήταν απόλυτα συνεπείς στην καταβολή των ληξιπρόθεσμων δόσεων του ένδικου δανείου, συγκεκριμένα δε, προέβαιναν σε τμηματικές καταβολές μικρότερων ποσών των οφειλομένων, οι δε καταβολές αυτές λάμβαναν χώρα κάθε μήνα, με τελευταία καταβολή την 14.09.2012 ποσού 1.100,00 ευρώ (βλ. την προσκομιζόμενη από 26.11.2012 κίνηση λογαριασμού). Ακολούθως, η καθ’ ης δυνάμει της από 01.11.2012 επιστολής της όχλησε εξώδικα τους ανακόπτοντες, προσκαλώντας τους να της καταβάλουν το αργότερο ως την 09.11.2012 την οφειλή τους κατά το χρονικό αυτό σημείο, ύψους 92.972,02 ευρώ, επιφυλασσόμενη των νομίμων δικαιωμάτων της και εν συνεχεία προέβη σε κλείσιμο του λογαριασμού, που εξυπηρετούσε την ένδικη δανειακή σύμβαση, με την από 28.11.2012 εξώδικη δήλωση και πρόσκληση, που κοινοποιήθηκε στους ανακόπτοντες δυνάμει των υπ’ αριθ. 2337 Γ`, 2336 Γ` και 2349 Γ`/30.11.2012 εκθέσεις επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς, Νικολάου Δ. Χρόνη. Σε απάντηση των άνω, ο 1ος ανακόπτων απέστειλε στην καθ’ ης την από 14.12.2012 επιστολή του, προτείνοντας την εξώδικη ρύθμιση της οφειλής, με αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού με μηνιαίες δόσεις, ύψους 750,00 ευρώ, για χρονικό διάστημα ενός έτους, ωστόσο, η καθ’ ης με την από 30.04.2013 επιστολή της απέρριψε το ανωτέρω αίτημα, προσκαλώντας τον 1o ανακόπτοντα σε εξόφληση της οφειλής του. Εν τω μεταξύ, η καθ’ ης αιτήθηκε την 02.12.2012 την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, η οποία εκδόθηκε την 07.05.2013 και επιδόθηκε στους ανακόπτοντες την 17.05.2013, με την οποία επιτάσσονταν οι τελευταίοι να καταβάλουν στην καθ’ ης το ποσό των 94.285,90 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων. Ο ισχυρισμός των ανακοπτόντων ότι προέβαιναν σε καταβολές προς την καθ’ ης μέχρι και το μήνα Μάρτιο του έτους 2013, ήτοι ακόμα και μετά την κοινοποίηση σε αυτούς της καταγγελίας της ένδικης σύμβασης και του κλεισίματος του λογαριασμού που την εξυπηρετούσε, καθώς ο υπάλληλος της καθ’ ης, κος. ... , τους είχε διαβεβαιώσει σε αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες τους, ότι η καθ’ ης δεν θα επιδίωκε τη δικαστική επιδίωξη της απαίτησής της, δεν ενισχύεται μεν από έγγραφα, ωστόσο, επιβεβαιώνεται από την κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης, η οποία ήταν παρούσα κατά τις επικοινωνίες αυτές, οι δε καταβολές των ανακοπτόντων μέχρι το μήνα Μάρτιο 2013, συνομολογούνται και από την καθ’ ης στις νομίμως κατατεθειμένες προτάσεις της, όπου ειδικότερα αναφέρει «... οι αντίδικοι ... είχαν πάψει να είναι συνεπείς προς την πρότασή τους, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η τελευταία καταβολή έλαβε χώρα την 22.03.2013, ήτοι σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μηνός πριν την απόρριψη του αιτήματος.». Επιπροσθέτως, η αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής λαμβάνει χώρα ex parte, χωρίς σχετική ενημέρωση του καθ’ ου η αίτηση, επομένως, οι ανακόπτοντες δεν μπορούσαν να γνωρίζουν ότι η καθ’ ης είχε καταθέσει την αίτηση για την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής, δεδομένου και του ότι η απόρριψη του αιτήματος περί ρύθμισης της οφειλής έλαβε χώρα την 30.04.2013, ήτοι 4 μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης και 1 μήνα πριν την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής. Σύμφωνα δε με την ως άνω σκέψη, και δεδομένου αφενός μεν ότι η απαίτηση της καθ’ ης είναι εξασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης επί του μοναδικού ακινήτου του 1ου ανακόπτοντος, αφετέρου δε η συμπεριφορά των ανακοπτόντων, να προβαίνουν σε, έστω τμηματικές, καταβολές καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της ένδικης σύμβασης, αλλά και μετά την καταγγελία αυτής, καταδεικνύουν, ότι αυτοί κατέβαλαν προσπάθειες να μειώσουν την οφειλή τους και δεν αδιαφόρησαν για την τακτοποίησή της, η δε συμπεριφορά της καθ’ ης να αιτηθεί την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγή πληρωμής είναι, ενόψει των πλήρως αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, καταχρηστική, δεδομένου και του ότι η καθ’ ης, διά του υπαλλήλου της, κου. ................ , τους είχε δημιουργήσει την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα ασκούσε το δικαίωμά της να πετύχει την έκδοση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής στο χρόνο που το άσκησε, με αποτέλεσμα η πρόωρη άσκησή του να προκαλέσει στους ανακόπτοντες, και ιδίως στον 1ο αυτών, επαχθείς οικονομικές συνέπειες, καθώς το προαναφερθέν ακίνητο αποτελεί την έδρα της επιχείρησής του και μοναδικό του περιουσιακό στοιχείο, χωρίς, ουσιαστικό κέρδος για την ίδια την καθ’ ης. Ο δε ισχυρισμός της καθ’ ης ότι εις βάρος του ανωτέρω αναφερθέντος προσημειωμένου ακινήτου του 1ου ανακόπτοντος επισπεύδεται ήδη αναγκαστική εκτέλεση από την πρώην σύζυγό του, ........ , και την ενήλικη θυγατέρα του, ...... , δυνάμει της υπ’ αριθ. 195 περίληψης κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας για διενέργεια πλειστηριασμού, που κοινοποιήθηκε στην καθ’ ης την 08.11.2012, και για το λόγο τούτο έχει μειωθεί η οικονομική επιφάνεια του 1ου ανακόπτοντος, δεν μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετη δικανική κρίση, δεδομένου ότι: α) το οφειλόμενο σε αυτές συνολικό ποσό (17.540,40 ευρώ), προερχόμενο από απαιτήσεις από οφειλόμενες διατροφές του 1ου ανακόπτοντος προς τα τέκνα του, υπολείπεται κατά πολύ της τιμής πρώτης προσφοράς του ακινήτου, όπως αυτή προσδιορίζεται στην ως άνω περίληψη της έκθεσης κατάσχεσης (190.000,00 ευρώ), β) στο παρελθόν είχε επιβληθεί αναγκαστική κατάσχεση στο ίδιο ακίνητο δυνάμει της υπ’ αριθ. 157/11.03.2010 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης και είχε επισπευσθεί πλειστη ριασμός δυνάμει της υπ’ αριθ. 158/22.03.2010 περίληψη, που όμως ματαιώθηκε δύο φορές κατόπιν συμφωνίας επισπεύδουσας και οφειλέτη, γεγονός το οποίο επιρρωνύεται και από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος, ότι ο 1oς « ανακόπτων και η επισπεύδουσα πρώην σύζυγός του είχαν λόγω του διαζυγίου διαταραγμένες σχέσεις και προς τούτο επιδίωκε η τελευταία τις προαναφερθείσες κατασχέσεις και γ) η ένδικη οφειλή της καθ’ ης υπολείπεται της ως άνω προσδιορισθείσας τιμής πρώτης προσφοράς του ακινήτου. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει ο 1ος λόγος ανακοπής να γίνει δεκτός ως βάσιμος στην ουσία του και, παρελκομένης της εξέτασης των λοιπών λόγων, να γίνει δεκτή η κρινόμενη ανακοπή, να ακυρωθεί η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής και να καταδικασθεί η καθ’ ης στα δικαστικά έξοδα των ανακοπτόντων, λόγω της ήττας της στη δίκη, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό της προκείμενης (άρθρα 176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 63 παρ. 1 εδ. 1, α` του ν. 4194/2013 Κώδικας Δικηγόρων, ΦΕΚ Α’ 208/27.09.2013). [α’ δημοσίευση Nomos]

Τα κόκκινα δάνεια , να μη πουληθούν στα funds, αλλά να δοθεί προτεραιότητα αγοράς ,από τα Ελληνικά νοικοκυριά"

 ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ  6-04-2016


 Επιστολή , με  τις προτάσεις της, έστειλε η ΄Ενωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης,  στον ίδιο τον Πρωθυπουργό της Χώρας και κοινοποίησε  αυτή ,στους Υπουργούς κ. Τσακαλώτο και κ.Σταθάκη  ζητώντας ,πριν πουληθούν τα "κόκκινα δάνεια"  των  πολιτών ,στα ντόπια και ξένα funds, να  υπάρξει άμεσα νομοθετικό πλαίσιο ,καλώντας  τους ίδιους τους δανειολήπτες ,να αγοράσουν αυτά, στην τιμή " προσφοράς" ως πρώτη προτίμηση, ικανοποιώντας  και το κοινωνικό αίσθημα, ενισχύοντας  την ρευστότητα των  Τραπεζών, αλλά και την Οικονομία της Χώρας.
Στο  κείμενο της , η ΄Ενωση αναφέρει:
"Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,
Τεράστιο,  κοινωοικονομικό πρόβλημα, έχει δημιουργηθεί ,με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, όλων των κατηγοριών (κόκκινα δάνεια) ,ιδιαίτερα εκείνα που  έχουν συνδεθεί με την πρώτη κατοικία.
Το τρίτο Μνημόνιο επιβάλει ως «λύση» για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, την πώλησή τους, από τις Ελληνικές τράπεζες, σε τρίτους, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στα κερδοσκοπικά funds  και την όρεξη ,στα  " κοράκια" να βγάλουν  τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών, στο σφυρί.
 Με βάση τα παραπάνω 
Προτείνουμε
α)Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (κόκκινα δάνεια), όλων των πολιτών  να δοθούν, από τις  Ελληνικές τράπεζες, ως εγγυήσεις, στην Ε.Κ.Τ, αντί να τα πουλήσουν στα funds, να τα εντάξουν σε «καλάθι» ABS που πληροί τους κανόνες αποδοχής της ΕΚΤ για τα ABS.
β)Να  δοθούν (πρώτη προτίμηση) στους ίδιους τους   δανειολήπτες, με τιμές που θα πουληθούν, στα funds και έτσι να μπορέσουν  τα  υπερχρεωμένα  νοικοκυριά, να σώσουν τα σπίτια τους .
με Ιδιαίτερη  εκτίμηση "
                                         Η Πρόεδρος της ΄Ενωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης

                                                              Ιωάννα  Μελάκη

Κληρονομιά με τραπεζικό λογαριασμό

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*

Εάν η κληρονομιά περιλαμβάνει εκτός από άλλα περιουσιακά στοιχεία (ακίνητα, αυτοκίνητα, κινητά αξίας όπως κοσμήματα, πίνακες κλπ) και τραπεζικό λογαριασμό, ο κληρονόμος πρέπει να νομιμοποιηθεί στην τράπεζα, για να λάβει πληροφορίες για το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού και αργότερα να λάβει το σύνολο του ποσού ή το μερίδιό του, αναλόγως αν υπάρχουν και άλλοι κληρονόμοι που λαμβάνουν κι αυτοί μερίδιο. Η τράπεζα θα ζητήσει συγκεκριμένα έγγραφα για να νομιμοποιηθεί ο κληρονόμος, όπως η ταυτότητα ή το διαβατήριό του, ή πληρεξούσιο που πρέπει να έχει στείλει από το εξωτερικό προς δικηγόρο ή άλλον αντιπρόσωπό του στην Ελλάδα για αποδοχή κληρονομίας με τραπεζικό λογαριασμό, ληξιαρχική πράξη θανάτου, πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών καθώς και πιστοποιητικά περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης, μη προσβολής κληρονομικού δικαιώματος και μη αποποιήσεως. Αν υπάρχει διαθήκη, τότε απαιτείται η διαθήκη σε επικυρωμένο αντίγραφο από το δικαστήριο στην Ελλάδα, ενώ αν η διαθήκη έχει δημοσιευθεί στο εξωτερικό, χρειάζεται να προσκομισθεί στην τράπεζα σε επικυρωμένο αντίγραφο μαζί με επίσημη μετάφραση στην ελληνική, όπως έχει καταχωρηθεί στο δικαστήριο στην Ελλάδα. Αφού τα ανωτέρω έγγραφα ελεγχθούν από τη νομική υπηρεσία της τράπεζας και εφόσον επιβεβαιωθεί ότι ο προσκομίσας αυτά είναι πράγματι κληρονόμος, σε πρώτη φάση η τράπεζα θα του γνωστοποιήσει το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού, ώστε ο κληρονόμος να συντάξει την Δήλωση Φόρου Κληρονομίας για να δηλώσει το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού στην εφορία στην Ελλάδα. Ακολούθως, αναλόγως του ύψους του τραπεζικού λογαριασμού, μπορεί να χρειασθεί και κληρονομητήριο.

Αν το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι σχετικά μικρό, τότε η τράπεζα δεν ζητάει κληρονομητήριο. Θα αρκεσθεί στα ανωτέρω νομιμοποιητικά έγγραφα και στην βεβαίωση από την εφορία ότι το ποσό του λογαριασμού έχει δηλωθεί ως κληρονομιά και ότι, είτε δεν προέκυψε φόρος, διότι το ποσό είναι κάτω του αφορολογήτου ορίου, είτε ότι ο φόρος που προέκυψε έχει εξοφληθεί από τον κληρονόμο. Αν το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού είναι πάνω από 15,.000 – 20.000 ευρώ (αναλόγως την τράπεζα), τότε θα ζητηθεί εκτός των ανωτέρω δικαιολογητικών και κληρονομητήριο, που είναι δικαστική απόφαση (διάταξη), που εδώ και δύο περίπου χρόνια εκδίδεται πλέον από το Ειρηνοδικείο και όχι από το Πρωτοδικείο, από το οποίο εκδιδόταν προηγουμένως. Το δικαστήριο θα μελετήσει το δικόγραφο και τα επισυναπτόμενα έγγραφα και εφόσον δεχθεί την αίτηση, θα εκδώσει διάταξη ότι ο συγκεκριμένος αιτών είναι πράγματι κληρονόμος και το ποσοστό επί της κληρονομίας που δικαιούται να λάβει.

Αφού εκδοθεί και το πιστοποιητικό ότι το κληρονομητήριο δεν έχει ανακληθεί, η τράπεζα θα πρέπει να δεχθεί να καταβάλει τελικώς στον κληρονόμο το μερίδιό του από το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού που ανήκει στην κληρονομία. Αν το μερίδιο ληφθεί από πληρεξούσιο στην Ελλάδα του κληρονόμου που ζει στο εξωτερικό, λόγω των ισχυόντων τραπεζικών περιορισμών (capital controls), το ποσό μπορεί να μην επιτρέπεται να σταλεί ολόκληρο στον δικαιούχο κληρονόμο στο εξωτερικό, οπότε θα παραμείνει σε λογαριασμό στην Ελλάδα και θα αποδοθεί στον κληρονόμο με κάποιον άλλον νόμιμο τρόπο, ή μετά την λήξη των τραπεζικών περιορισμών, που ελπίζεται ότι θα αρθούν εντός του 2016.

*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws. www.greekadvocate.eu