ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΕΔΩ.

Είναι στιγμές που είμαι εγώ και μόνο εγώ΄,

δίπλα μου απέραντη ομίχλη,σκοτάδι, συννεφιά,

τα φωτα ανοιχτά, αλλά το φώς τους είναι μόνο

για να επισημαίνουν την ύπαρξη τους χωρίς να

έχουν ουσιαστική σημασία.

Διπλα μου ανοικτό χάος, ζητώ μάταια την μορφή

σου, σε ξεθάβω από το παρελθό σαν εικόνα για

να ακουμπίσω , για να σου μιλήσω,για να πάρω

την ενέργεια που ηθελημένα άλλοι προσπάθησαν

να μου αφαιρέσουν.

Γιατί όταν νοιώθω πάνω μου το μίσος των άλλων

σαν σπαθί με λάμα κοφτερή να πέφτει πάνω μου,

προσπαθώντας να βρούν την ψυχή μου και να την

κόψουν κομματάκια σε ζητώ;
΄
Μου λείπεις και το ξέρεις.Ξέρω ότι εκεί που είσαι

με νοιάζεσαι και ακόμα ξέρω ότι αν ήξερες τι

μαρτύριο τραβώ θα με φρόντιζες.

Αυτά τα γράφω σε σένα που ξέρω ότι δεν θα τα

διαβάσεις, αλλά ξέρω ότι την στεναχώρια μου σαν

μούδιασμα στα σπλάχνα σου θα νοιώσεις, θα σκεφτείς

να με πάρεις τηλέφωνο.

ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Σήμερα ξύπνισα κάπως περίεργα,κάτι

σωματικοί πόνοι,φρόντισαν να μου

ρίξουν την ψυχολογία.Αμέσως ο

αρχοντας του σώματος η σκέψη, πήγε

ότι ίσως σε λίγο φθάνει το δικαστήριο

και νοιώθω έτσι,σκέψη που από μια την

άφηνα, και ευχόμουν,η κακή διάθεσή μου

να ήταν αυτό, δεν ήθελα με κανένα τρόπο

να ήταν κάτι άλλο, και πράγματι δεν

διαψεύτικα.

Πολλοί λένε "το πεπρομένο φυγείν αδύνατο

εστί",εγώ δεν θα το αναλύσω τώρα αυτό, θα

μιλήσω για αυτό που λέει ο λαός μας "έχω

προαίσθημα"

Αφού σηκώθηκα,άρχισα να ασχολούμε με διάφορα

δείνοντας στο σώμα την ενέργεια που ζητούσε,

έκανα ένα βιαστικό ντούζ, και μετά η σκέψη μου

πήγε στον φάκελλο που είχα τα έγγραφα [τις

εντολές του Νομάρχη ,που αφορούσαν την μετακίνησή

μου].

Το περίεργο είναι ότι τα χέρια μου σαν καθοδηγούμενο

ρομποτάκι είχαν ανοίξει το φάκελλο, και τα μάτια μου

άρχισαν την περήγηση, με πρώτη και καλύτερη την από

2-2-07 απόφαση μετακίνησης μου.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

Μετακινούμε....την Μελάκη Ιωάννα,κλαδου ΤΕ Δ/κού-Λ/κού,

με βαθμό Α΄από την Δ/νση Εμπορίου,και της αναθέτουμε

καθήκοντα προισταμένης στο γραφείο γραμματείας της

Δ/νσης Μεταφορών της Ν.Α.

Σε συνέχεια ακριβώς δίπλα βλέπω την Διευκρινιστική

απόφαση του ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α που διευκρινίζει τις υπηρεσιακές
μεταβολές.

Σε όλη την περιήγηση ήθελα να σταθώ στο βορβαδισμό των

εγγράφων που δέχτηκα,στα ψέματα που διοχεύτεσαν στα διοικητικά

δικαστήρια,την μια έτσι την άλλη γιουβέτσι.

Η απόφαση του Νομάρχη έπασχε από αιτιολογία,αλλά και δεν είχα

κληθεί από τον Νομάχη να εκφράσω τις απόψεις μου για την μετακίνηση

Στις 19-3-2007 ο Νομάχης με καλεί σε ακρόαση επικαλούμενος

το άρθρο 6 του Ν.269Ο/1999 ,ετεροχρονισμένα και γνωρίζοντας

ότι η δημοσίευση του νέου υπαλληλικού κώδικα έγινε στις 9-2-2007.

Στις 9-5-ο7 μου στέλνει με ένα κλητήρα 2 έγγραφα ,το ένα με ημερομηνία

9-5-07 και μου κοινοποιεί την ίδια απόφαση μετακίνησης 2-2-2007 με τον

ίδιο αριθμό πρωτοκόλλου με διαφορετικό περιεχόμενο και μια επιγραφή

ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ.

Το ΑΡΧΗΓΕΊΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ εξέδωσε μία προκήρυξη για την πρόσληψη

πυροσβεστών και την μία την υπέγραφε ο πρώην αρχηγός με την τότε ημερομηνία

και αριθμό πρωτοκόλλου, έγινε ορθή επανάληψη νε τον νυ αρχηγό με νέα ημερ.

και αριθμό πρωτοκόλλου.

Το αστείο είναι ότι η Νομαρχία εξηγεί εσφαλμένα στο Διοικητικό Εφετείο

τι είναι "ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ" τί να πω μπάχαλο,σε άλλο ποστ τα υπόλοιπα.

θα σας τα πω όλα, για να γνωρίζετε τα εργαλεία της εξουσίας

ότι είναι το ψέμα, ψέμα και η βία..... και όποιος αντέξει....

για να ξέρετε ποιοι δημιουργούν Ζαχόπουλους.......

ΕΚΠΕΜΠΩ ΣΗΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σε λίγο φθάνει η 24 Ιανουαρίου,μέρα που

θα εκδικαστεί από το Διοικητικό Εφετείο Χανίων

η αίτηση ακύρωσης της απόφασης μετακίνησης μου, από την

Δ/νση Εμπορίου στην Δ/νση Μεταφορών Χανίων.

Σύμφωνα με το άρθρο 66 του υπαλληλικού κώδικα

η εν λόγο μετακίνησή , δεν είναι νόμιμη

διότι ουδέποτε την ζήτησα, εν αντιθέσει μάλιστα

έχω ουσιαστικούς λόγους που όφειλε το αρμόδιο

όργανο και στην περίπτωση μου ο Νομάρχης Χανίων,

όντος γνώστης να σεβαστεί.

Στην ίδια απόφαση με μένα αριθμούσε και άλλους

υπαλλήλους , και μόλις του έβαλαν τις φωνές

στο χώρο της Νομαρχίας ,απέσυρε τα δικά τους

ονόματα από την απόφαση, μα που ζούμε στην Ζούγκλα του

Αμαζονίου;΄

Ο Σεβασμός των νόμων είδε μπάχαλο και πήγε

περίπατο;΄

Εγώ γιατί να τρέχω στα δικαστήρια για να

αποδείξω το αυταπόδεικτο;΄Ή έπρεπε. να ανεβώ με

καμιά ντουντούκα και κανένα πανό στα

κεραμίδια της Νομαρχίας να φωνάζω και

να απειλώ;΄

Ντροπή , ντροπή τι άλλο να πω ,ντροπή.

εκείνο που εκπέμπω τώρα είναι σήμα

συμπαράστασης, από σας που δεν είστε

σαν και αυτούς......μου χρειάζεται η

φωνή σας, μου χρειάζεται η ψυχή σας,

σας θέλω εκεί, γιατί το άδικο είναι άδικο,

θα δώσω την μάχη και ελπίζω στην δικαίωση.

ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ

Ευχαριστώ το θεό για την ευλογία του,

γιατί ευλογία του είναι να είμαι καλά

και δώρο του είναι το όνομά μου Ιωάννα,

και ακόμα μεγαλύτερο δώρο του είναι να

σε γιορτάζουν .Και εμένα με γιόρτασαν

τα αγαπημένα μου πρόσωπα .

Πρόσωπα της οικογένειας,αγαπημένα,λατρευτά,αλλά

και φιλικά.

Σήμερα η ψυχή μου γονατιστή με πολλή ταπεινότητα

στέλνω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πλάστη, που με

αξίωσε να γευτώ αυτή την ευτυχία,γιατί ευτυχία

είναι οι ευχές των δικών σου ανθρώπων, που σου δίνουν

αυτή την ενέργεια που ζητούν τα χείλη σου για να χα

μογελάσουν,η ψυχή σου για να φτερουγίσει σαν πουλάκι

ανέμελο, οι χορδές σου για να σιγοτραγουδίσουν το πιο

ευχάριστο τραγουδάκι,η αγκαλιά σου επιτέλους να

ανοίξει και τα πόδια σου να έχουν κάτι να χορέψουν.

Ναι σήμερα προτίμησα λαμπερά χρώματα,μοντέρνα ρούχα

όλα τα πρόσεξα πάνω μου, να είναι όμορφα, γιορταστικά

να τεριάζουν με τα αισθήματά μου, με την χαρά μου.

Μου άρεσε που με γιόρτασαν,ξέρω ότι κουράστηκαν

για όλα αυτά που ετοίμασαν, αλλά άξιζε τον κόπο

διότι ήταν προσφορά καρδιάς, από όλους και αυτό

με έκανε να νοιώθω πολύτιμη ,αγαπημένη, ξεχωριστή.

Τους ευχαριστώ όλους, ακόμα και αυτούς που με

θυμήθηκαν με ένα τηλεφώνημα , και αυτούς που ήπιαν

από μακριά ένα ποτό στην υγειά μου.

ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

΄1] Η Σκέκου , είναι θύμα, η θύτης;


2]Σε τι διαφέρει αυτός που διαπραγματεύεται την ψήφό

με αντάλλαγμα κάποιο ρουσφέτι,

από αυτόν που δέχεται σεξουαλικές υπηρεσίες

με αντάλλαγμα επίσης κάποιο ρουσφέτι.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟ ΜΕ ΛΕΡΙ

Καλή χρονιά μας,

Αυτή την ευχή ανταλλάξαμε όλοι, ευχές έξω από
τα δόντια.

Μέσα μας όμως τι υπάρχει;΄φόβος, χαμένη
αυτοπεποίθηση, απαισιοδοξία, σύνδρομο
αποτυχίας, κι αυτά βέβαια συμβαίνουν
στα πολιτικά δρώμενα, στους ηγέτες
μας.

Ο λαός μας λέει ότι"το ψάρι βρωμάει
από το κεφάλι"

Το 2007, ήταν μια μοιραία χρονιά,
με εκλογές, υπόθεση δομημένων ομολόγων,
κουμπάροι, Ζαχόπουλος κ.λ.π.

Για μένα ήταν η χρονιά του σαλιγκαριού,
όλοι κριμένοι στο καβούκι τους, μη
τους ενοχλήσει κανείς, δική μας είναι
η εξουσία ,εσύ λαέ, μας την έδωσες,
χαλάλι μας,χωρίς ανοίγματα χωρίς
πολιτική, όλα στο θα..

Εδώ θα πούμε ότι από το κοπάδι δεν
λείπει το μαντρόσκυλο, γιατί είμαστε
παρόντες, τι λείπει;΄λείπει " ο τράγος
με το λέρι" στην τζομπάνικη γλώσσα,
στην καθομιλουμένη ο μπροστάρης.

Και ενώ οι ελπίδες μας είναι το αύριο,
πυρπολιζόμαστε από ροζ ιστοριούλες κ.λ.π

Μα είναι δυνατό να αισθανόμαστε άνετα
όταν καταντήσαμε την πολιτική, κλειδαρότρυπα;

Η Οικονομία του κράτους μας ενδιαφέρει,
τα λεφτά που είναι; το δημοσιογραφικό
απόρρητο είναι το κλειδί;
ο δημοσιογράφος γνωρίζοντας τα δικαιώματα του
[αναφέρομαι στην υπόθεση Ζαχόπουλου], καλά
έκανε, εάν βέβαια έπραξε αυτόβουλα, εάν όμως
χρησιμοποιήθηκε για να κουκουλώσει τα ακουκούλωτα
αυτό αλλάζει τα πράγματα.

Το έτος 2008 το δεχτήκαμε με ευχές και ρομαντισμό,
εκείνο που ευχόμαστε να μας φέρει είναι τον
τράγο με το λέρι ........

ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ

Τόπος ήρεμος,τόπος με μυρουδιές, θαλασσινού βοριά,

βουνίσιου αέρα.Πριν από 16 χρόνια έψαχνα, της

νιότης την ορμή να ακουμπήσω, και ενώ οι οικογενειακές

προτάσεις ήταν διαφορετικές, η οικογένεια μου με

ήθελε να κατοικήσω ή κοντά της ή λίγο μακριά της.

Εγώ επέλεξα τον Σταυρό Ακρωτηρίου.

Για κείνη την περίοδο ήταν το παν για μένα.

Συνάδελφοι απορούσαν, όταν με ενθουσιασμό τους

περιέγραφα το μέρος που ζούσα.Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη,

που τους έλεγα τελειώνοντας από το γραφείο ,τώρα

θα πάω στον "παράδεισο" και εκείνοι που απαντούσαν

τώρα θα πας στην "απομόνωση".

Εξακολουθώ και σήμερα να λατρεύω αυτό το μέρος,

αν και κάποιοι λόγοι με έκαναν να μετακομίσω

στην πόλη, που δεν θέλω να τους αναφέρω,

το θεωρώ κακό όνειρο, εφιάλτη που πέρασε

αφήνοντας μόνο την σκιά του, και εγώ τις

σκιές τις προσπερνώ, πιστεύω στην θετική

ενέργεια και προσπαθώ από παντού να την

αντλώ και ένα παραπάνω από τον Σταυρό,

το μέρος που με δέχεται σαν νοικοκύρη,

φορτώνοντας πάντα τις μπαταρίες μου κάθε
που τον επισκέπτομαι.

Χρώματα με καιρικά φαινόμενα εναλλάσσονται,

άνθρωποι μα βουητό και σιωπή,μπερδεύονται,

η μοναξιά με την καλλιτεχνική διάθεση,

δένουν σαν αγριολούλουδα στον ίδιο πίνακα

ναι και αφού υπάρχει βουνό που ζητά την

φωνή σου να βγει ώσπου να ακουστεί αντίλαλος

πες το ,η μάλλον το λέω εγώ "Θέλω να ζήσω

στον Σταυρό"