Νέες ελπίδες για την μελλοντική θεραπεία του διαβήτη γεννά η ανακάλυψη ενός γονιδίου από ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου McGill του Μόντρεαλ του Καναδά, με επικεφαλής τον έλληνα καθηγητή Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας Κωνσταντίνο Πολυχρονάκο. Πρόκειται για το γονίδιο RFX6, το οποίο μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο για τους διαβητικούς, αφού συμβάλλει στην παραγωγή ινσουλίνης στο πάγκρεας.
Της Νικολέτας Μπούκα
bouka@makthes.gr
Μάλιστα, με την ανακάλυψη αυτή ανοίγει ο δρόμος, ώστε στο μέλλον να υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης του γονιδίου στο εργαστήριο και να θεωρείται πιθανή ακόμη και η παρασκευή ενός εμβολίου, το οποίο θα χορηγείται στους διαβητικούς και θα έχει την ιδιότητα να προκαλεί παραγωγή ινσουλίνης στο πάγκρεας.
Τα αποτελέσματα της ανακάλυψης αυτής, η οποία έγινε σε συνεργασία με ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, δημοσιεύεται σήμερα στο διεθνούς κύρους περιοδικό “Nature”.
Όπως εξηγεί, μιλώντας στη “Μ”, ο καθηγητής Πολυχρονάκος, το γονίδιο RFX6 είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία των νησιδίων του Langerhans, τα οποία βρίσκονται στο πάγκρεας και παράγουν ινσουλίνη. Η ανακάλυψή του σημαίνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία στο εργαστήριο καινούργιων νησιδίων για ριζική θεραπεία τόσο του διαβήτη τύπου 1 (όπου τα νησίδια είναι κατεστραμμένα) όσο και του διαβήτη τύπου 2 (όπου τα νησίδια δυσλειτουργούν).
“Αρχίσαμε να δουλεύουμε στη χαρτογράφηση αυτού του γονιδίου το 2004 και τα τελικά αποτελέσματα βγήκαν το καλοκαίρι του 2009. Η μεγαλύτερη ελπίδα για τη ριζική θεραπεία και των δύο τύπων διαβήτη είναι να βρεθεί μία μέθοδος, ώστε να αναγεννηθούν τα νησίδια του Langerhans που παράγουν ινσουλίνη. Μέχρι τώρα οι προσπάθειες αυτές δεν είχαν αποδώσει, διότι δεν ξέραμε ποιο είναι το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία καινούργιων νησιδίων. Πλέον, η γνώση του γονιδίου αυτού, το οποίο ήταν ο κρίκος που έλειπε από την αλυσίδα, θα δώσει σημαντική ώθηση στην προσπάθειά μας”, επισημαίνει ο κ. Πολυχρονάκος.
Παράλληλα, αναφέρει ότι ακόμη δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις για το πόσα χρόνια θα χρειαστούν για την εφαρμογή της ανακάλυψης αυτής στους διαβητικούς και προσθέτει ότι το επόμενο βήμα της έρευνάς του είναι να εξετάσει εάν η εισαγωγή του γονιδίου σε κυτταρικές καλλιέργειες εξωκρινούς παγκρέατος θα προκαλέσει την παραγωγή ινσουλίνης.
Ποιος είναι
Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονάκος γεννήθηκε στην Έδεσσα και σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ. Ειδικεύτηκε στην παιδιατρική και ενδοκρινολογία παίδων σε πανεπιστημιακές κλινικές στον Καναδά. Μετά την κλινική ειδικότητα, εκπαιδεύτηκε στην έρευνα για τρία χρόνια στο πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, με υποτροφία του Καναδικού Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας. Το 1983 παίρνει το βραβείο νέου ερευνητή (Junior Research Scientist Award) από το Νοσοκομείο Παίδων του Μόντρεαλ και διορίζεται επίκουρος καθηγητής στον τομέα Παιδιατρικής, τμήμα Ενδοκρινολογίας του McGill κι από το 1997 και στον τομέα της Γενετικής. Το 1998 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Ενδοκρινολογικού τμήματος και το 2000 προβιβάζεται σε τακτικό καθηγητή. Συνδυάζει την έρευνα, που επικεντρώνεται στη μοριακή γενετική του διαβήτη, με κλινική πράξη. Στην κλινική παρακολουθεί παιδιά και εφήβους με διαβήτη και άλλα ενδοκρινολογικά προβλήματα, όπως θυρεοειδούς, επινεφριδίων, αυξητικής ορμόνης και άλλα.
Φεβ 11, 2010
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου